Imam Darimi : 2067
أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْهَاشِمِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ رَأَيْتُ فِي الْمَنَامِ امْرَأَةً سَوْدَاءَ ثَائِرَةَ الشَّعْرِ تَفِلَةً أُخْرِجَتْ مِنْ الْمَدِينَةِ فَأُسْكِنَتْ مَهْيَعَةَ فَأَوَّلْتُهَا وَبَاءَ الْمَدِينَةِ يَنْقُلُهَا اللَّهُ إِلَى مَهْيَعَةَ
A erenikem [Sulaiman bin Daud Al Hasyimi] a erenikich [Ibn Abu Az Zinad] seni [Musa bin ‘Uqbah] seni [Salim bin Abdullah] seni [Seman we] a apasa; Iwe, üa rongorong än ewe Rasulullah apasa: ‘Üa tan pwe üa küna eman fefin mi pwechepwech mi üföüf üfan mi öch, nge esap üföüf ünüman mi pwokus, ra angei seni Medina o anomu lon Mahya’ah - wewen Juhfah -. Iwe, üa awewei pwe eu semwen mi nom lon Medina, mürin Allah a uwei ngeni Mahya’ah’.