Imam Darimi : 1943

أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ عَنْ يُونُسَ عَنْ الْحَسَنِ قَالَ كَانَ مَعْقِلُ بْنُ يَسَارٍ يَتَغَدَّى فَسَقَطَتْ لُقْمَتُهُ فَأَخَذَهَا فَأَمَاطَ مَا بِهَا مِنْ أَذًى ثُمَّ أَكَلَهَا فَجَعَلَ أُولَئِكَ الدَّهَاقِينُ يَتَغَامَزُونَ بِهِ فَقَالُوا لَهُ مَا تَرَى مَا يَقُولُ هَؤُلَاءِ الْأَعَاجِمُ يَقُولُونَ انْظُرُوا إِلَى مَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنْ الطَّعَامِ وَإِلَى مَا يَصْنَعُ بِهَذِهِ اللُّقْمَةِ فَقَالَ إِنِّي لَمْ أَكُنْ أَدَعُ مَا سَمِعْتُ بِقَوْلِ هَؤُلَاءِ الْأَعَاجِمِ إِنَّا كُنَّا نُؤْمَرُ إِذَا سَقَطَتْ مِنْ أَحَدِنَا لُقْمَةٌ أَنْ يُمِيطَ مَا بِهَا مِنْ الْأَذَى وَأَنْ يَأْكُلَهَا

مارا گوشتگ [زکریہ بن عدی] ءَ مارا [یزید بن زوری] ءَ چہ [یونوس] ءَ چہ [الحسن] ءَ گوشتگ؛ ' [مقل بن یاسر] ءَ یک رندے نان وارتگ ات، پدا یک دپے ءِ ورگ کپتگ ات، پدا آئی ءَ چست کتگ ات ءُ ھما گند ءُ نند کہ -چپکگ ات- ات، کش اتگ ات، پدا آئی ءَ ورگ وارتگ ات۔ بازیں مہماناں ھم آئی ءِ سر ءَ ھبر ءُ ھبر کت۔ آئی ءِ سنگتاں ھم آئی ءَ را گْوشت؛ 'تئی ھیال ءَ اجنبی چے گُشگ ءَ اَنت؟' آیاں گْوشتگ؛ 'آئی ءِ دیم ءِ ورگ ءَ بچار ءُ اے دپ ءِ ورگ ءَ چے کنت'۔ مقیل ءَ ھم گوشت؛ 'بے شک من ھما چیزاں کہ اشکتگ اَنت ھمے دری مردمانی گپانی سوب ءَ یلہ نہ کن آں'۔ درحقیقت مارا پرمان داتگ ات کہ اگاں چہ مئے سرا یک ورگ ءِ ٹکرے کپت گڑا ھما گند ءُ نند ءَ کہ گوں ورگ ءَ بندوک ات ، چہ وتی جاہ ءَ چہ ھلاس بہ کنیں ءُ پدا بہ وریں ۔‘‘