Imam Darimi : 1928

أَخْبَرَنَا أَبُو الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ هِشَامُ بْنُ زَيْدِ بْنِ أَنَسٍ أَخْبَرَنِي قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُ أَنْفَجْنَا أَرْنَبًا وَنَحْنُ بِمَرِّ الظَّهْرَانِ فَسَعَى الْقَوْمُ فَلَغِبُوا فَأَخَذْتُهَا وَجِئْتُ بِهَا إِلَى أَبِي طَلْحَةَ فَذَبَحَهَا وَبَعَثَ بِوَرِكَيْهَا أَوْ فَخِذَيْهَا شَكَّ شُعْبَةُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَبِلَهَا

[Abu Al Walid] nám povedal, [Šu'bah] nám povedal, [Hišám bin Zaid bin Anas] mi povedal, že som počul [Anasa bin Malika] povedať: „Raz sme v Marruzh Dahran prepadli králika, potom sa ho ľudia snažili chytiť, potom sa unavili. Potom sa mi ho podarilo chytiť a vzal som ho k Abu Talhahovi, potom ho zabil. Potom poslal obe jeho slabiny alebo obe jeho stehná – Šu'ba pochybuje o redakcii svojho hadísu – Poslovi Alláha, nech ho Alláh požehná a udelí mu pokoj, a on ho prijal.“