Imam Darimi : 1890
أَخْبَرَنَا أَبُو الْوَلِيدِ وَعُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ وَعَفَّانُ عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ عَنْ أَبِي الْعُشَرَاءِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمَا تَكُونُ الذَّكَاةُ إِلَّا فِي الْحَلْقِ وَاللَّبَّةِ فَقَالَ لَوْ طَعَنْتَ فِي فَخِذِهَا لَأَجْزَأَ عَنْكَ قَالَ حَمَّادٌ حَمَلْنَاهُ عَلَى الْمُتَرَدِّي
Abu Al Walid, Uthman ibn Umar, thiab Affan tau qhia rau peb los ntawm Hammad ibn Salamah los ntawm Abu Al Ushara uas hais tias: "Au tus tub txib ntawm Allah, puas yog kev tua tsiaj tsuas yog txwv rau lub caj pas thiab hauv qab ntawm lub caj dab xwb?" Nws teb tias: "Yog tias koj tau châu lub duav, qhov ntawd yuav txaus rau koj." Hammad piav qhia tias: "Peb faib qhov ntawd zoo li tus tsiaj tau poob lossis poob ntawm qhov chaw siab."