Imam Bukhari : 3920
حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ الْبَرَاءِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَلَمَّا اعْتَمَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ذِي الْقَعْدَةِ فَأَبَى أَهْلُ مَكَّةَ أَنْ يَدَعُوهُ يَدْخُلُ مَكَّةَ حَتَّى قَاضَاهُمْ عَلَى أَنْ يُقِيمَ بِهَا ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ فَلَمَّا كَتَبُوا الْكِتَابَ كَتَبُوا هَذَا مَا قَاضَى عَلَيْهِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ قَالُوا لَا نُقِرُّ لَكَ بِهَذَا لَوْ نَعْلَمُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ مَا مَنَعْنَاكَ شَيْئًا وَلَكِنْ أَنْتَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ فَقَالَ أَنَا رَسُولُ اللَّهِ وَأَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ ثُمَّ قَالَ لِعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ امْحُ رَسُولَ اللَّهِ قَالَ عَلِيٌّ لَا وَاللَّهِ لَا أَمْحُوكَ أَبَدًا فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْكِتَابَ وَلَيْسَ يُحْسِنُ يَكْتُبُ فَكَتَبَ هَذَا مَا قَاضَى عَلَيْهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ لَا يُدْخِلُ مَكَّةَ السِّلَاحَ إِلَّا السَّيْفَ فِي الْقِرَابِ وَأَنْ لَا يَخْرُجَ مِنْ أَهْلِهَا بِأَحَدٍ إِنْ أَرَادَ أَنْ يَتْبَعَهُ وَأَنْ لَا يَمْنَعَ مِنْ أَصْحَابِهِ أَحَدًا إِنْ أَرَادَ أَنْ يُقِيمَ بِهَا فَلَمَّا دَخَلَهَا وَمَضَى الْأَجَلُ أَتَوْا عَلِيًّا فَقَالُوا قُلْ لِصَاحِبِكَ اخْرُجْ عَنَّا فَقَدْ مَضَى الْأَجَلُ فَخَرَجَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَبِعَتْهُ ابْنَةُ حَمْزَةَ تُنَادِي يَا عَمِّ يَا عَمِّ فَتَنَاوَلَهَا عَلِيٌّ فَأَخَذَ بِيَدِهَا وَقَالَ لِفَاطِمَةَ عَلَيْهَا السَّلَام دُونَكِ ابْنَةَ عَمِّكِ حَمَلَتْهَا فَاخْتَصَمَ فِيهَا عَلِيٌّ وَزَيْدٌ وَجَعْفَرٌ قَالَ عَلِيٌّ أَنَا أَخَذْتُهَا وَهِيَ بِنْتُ عَمِّي وَقَالَ جَعْفَرٌ ابْنَةُ عَمِّي وَخَالَتُهَا تَحْتِي وَقَالَ زَيْدٌ ابْنَةُ أَخِي فَقَضَى بِهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِخَالَتِهَا وَقَالَ الْخَالَةُ بِمَنْزِلَةِ الْأُمِّ وَقَالَ لِعَلِيٍّ أَنْتَ مِنِّي وَأَنَا مِنْكَ وَقَالَ لِجَعْفَرٍ أَشْبَهْتَ خَلْقِي وَخُلُقِي وَقَالَ لِزَيْدٍ أَنْتَ أَخُونَا وَمَوْلَانَا وَقَالَ عَلِيٌّ أَلَا تَتَزَوَّجُ بِنْتَ حَمْزَةَ قَالَ إِنَّهَا ابْنَةُ أَخِي مِنْ الرَّضَاعَةِ
Adroddwyd i mi ['Ubaidullah bin Musa] o [Israel] o [Abu Ishaq] o [Albarra'] (boed Allah yn fodlon ag ef), ei fod wedi dweud, Pan wnaeth y Proffwyd (heddwch a bendithion Allah arno) berfformio Umrah ym mis Dhul Qa'dah, a gwrthododd pobl Makkah adael iddo fynd i mewn i Makkah nes iddynt ddadlau â nhw i aros am dri diwrnod yn unig, yna ysgrifennodd y Mwslimiaid gytundeb, ysgrifennon nhw gyda'r geiriau 'Dyma'r dyfarniad a dderbyniwyd gan Negesydd Allah'. Protestiodd y Quraysh, 'Nid ydym yn cydnabod hyn, pe baem wedi gwybod mai chi yw Negesydd Allah, ni fyddem wedi'ch gwahardd o gwbl, ond dim ond Muhammad bin Abdullah ydych chi'. Dywedodd Negesydd Allah, 'Myfi yw Negesydd Allah, a minnau hefyd yw Muhammad bin Abdullah.' Yna dywedodd wrth 'Ali bin Abu Talib (boed Allah yn fodlon ag ef) 'Dileu geiriau Negesydd Allah'. Dywedodd Ali, 'Wrth Allah, ni fyddaf byth yn eu dileu.' Yna cymerodd y Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam y papur - er na allai ysgrifennu'n dda - ac ysgrifennodd 'Dyma'r dyfarniad a dderbyniodd Muhammad bin Abdullah fel na ddylai fynd i mewn i Makkah ag arfau, heblaw cleddyf wedi'i lapio mewn gwain, ac fel na ddylai pobl Makkah rwystro unrhyw un sydd eisiau ei ddilyn wrth gyflawni Tawaf, ac i beidio â rhwystro unrhyw un o'i gymdeithion sydd eisiau ymgartrefu yno. Pan oedd y Proffwyd wedi mynd i mewn i Mecca a'i amser drosodd, cyfarfu pobl y Quraish ag Ali a dweud, 'Dywedwch wrth eich ffrind - sy'n golygu Muhammad -, bod ei arhosiad ym Mecca drosodd! Felly daeth y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam allan o Makkah yna dilynodd merch Hamzah ef gan alw 'O ewythr, O ewythr' Yna cymerodd Ali ei law, a thynnodd ei law a dweud wrth Fatima 'alaihimassalam 'Gofala am ferch dy ewythr', felly cariodd Fatima ef. Yna bu Ali, Zaid, a Ja'far yn dadlau ynghylch merch Hamzah - sy'n golygu, roedd pob un ohonyn nhw eisiau i'r plentyn fod gartref -. Dywedodd Ali; 'Fi oedd yr un a'i cymerodd hi ac mae hi'n ferch i fy ewythr'. Yn y cyfamser, dywedodd Ja'far 'Mae hi'n ferch i fy ewythr a'i modryb yw fy ngwraig fy hun'. Yn y cyfamser, dywedodd Zaid 'Mae hi'n ferch i fy mrawd'. Felly penderfynodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam dros ei fodryb a dweud: 'Mae modryb yn dirprwyo dros fam'. A dywedodd wrth Ali: 'Rwyt ti'n rhan ohonof i, ac rwy'n rhan ohonot ti'. A dywedodd wrth Ja'far: 'Mae fy moesau fel dy foesau di'. A dywedodd wrth Zaid: 'Ti yw ein brawd a'n maula'. Dywedodd Ali wrth Negesydd Allah; 'Oni wnest ti briodi merch Hamza? Atebodd y Proffwyd: 'Hi yw merch fy mrawd trwy waed'.