Imam Darimi : 1760
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ حَدَّثَنِي الصَّعْبُ بْنُ جَثَّامَةَ قَالَ مَرَّ بِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا بِالْأَبْوَاءِ أَوْ بِوَدَّانَ فَأَهْدَيْتُ لَهُ لَحْمَ حِمَارِ وَحْشٍ فَرَدَّهُ عَلَيَّ فَلَمَّا رَأَى فِي وَجْهِي الْكَرَاهِيَةَ قَالَ إِنَّهُ لَيْسَ بِنَا رَدٌّ عَلَيْكَ وَلَكِنَّا حُرُمٌ
Esan digu [Muhammad bin Yusuf]-ek esan digu [Ibn 'Uyainah]-ek [Az Zuhri-k] ['Ubaidullah bin Abdullah]-ek [Ibn Abbas]-ek esan didala [Ash Sha'b bin Jatstsamah], esan zuen; Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam behin nire ondotik pasa zen Abwa`-n edo Waddan-en nengoela, orduan asto basatiaren haragia eskaini nion, baina uko egin zidan, nire aurpegiko atsekabea ikusi zuenean, esan zuen: 'Egia esan, ez dugu zure oparia ukatzeko asmorik, baina ihram-en gaude'.