Mujizat Rasulullah SAW ketika membuat Khondak

Imam Bukhari : 3793

حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ أَخْبَرَنَا حَنْظَلَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ أَخْبَرَنَا سَعِيدُ بْنُ مِينَاءَ قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَلَمَّا حُفِرَ الْخَنْدَقُ رَأَيْتُ بِالنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَمَصًا شَدِيدًا فَانْكَفَأْتُ إِلَى امْرَأَتِي فَقُلْتُ هَلْ عِنْدَكِ شَيْءٌ فَإِنِّي رَأَيْتُ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَمَصًا شَدِيدًا فَأَخْرَجَتْ إِلَيَّ جِرَابًا فِيهِ صَاعٌ مِنْ شَعِيرٍ وَلَنَا بُهَيْمَةٌ دَاجِنٌ فَذَبَحْتُهَا وَطَحَنَتْ الشَّعِيرَ فَفَرَغَتْ إِلَى فَرَاغِي وَقَطَّعْتُهَا فِي بُرْمَتِهَا ثُمَّ وَلَّيْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ لَا تَفْضَحْنِي بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبِمَنْ مَعَهُ فَجِئْتُهُ فَسَارَرْتُهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ذَبَحْنَا بُهَيْمَةً لَنَا وَطَحَنَّا صَاعًا مِنْ شَعِيرٍ كَانَ عِنْدَنَا فَتَعَالَ أَنْتَ وَنَفَرٌ مَعَكَ فَصَاحَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا أَهْلَ الْخَنْدَقِ إِنَّ جَابِرًا قَدْ صَنَعَ سُورًا فَحَيَّ هَلًا بِهَلّكُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تُنْزِلُنَّ بُرْمَتَكُمْ وَلَا تَخْبِزُنَّ عَجِينَكُمْ حَتَّى أَجِيءَ فَجِئْتُ وَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْدُمُ النَّاسَ حَتَّى جِئْتُ امْرَأَتِي فَقَالَتْ بِكَ وَبِكَ فَقُلْتُ قَدْ فَعَلْتُ الَّذِي قُلْتِ فَأَخْرَجَتْ لَهُ عَجِينًا فَبَصَقَ فِيهِ وَبَارَكَ ثُمَّ عَمَدَ إِلَى بُرْمَتِنَا فَبَصَقَ وَبَارَكَ ثُمَّ قَالَ ادْعُ خَابِزَةً فَلْتَخْبِزْ مَعِي وَاقْدَحِي مِنْ بُرْمَتِكُمْ وَلَا تُنْزِلُوهَا وَهُمْ أَلْفٌ فَأُقْسِمُ بِاللَّهِ لَقَدْ أَكَلُوا حَتَّى تَرَكُوهُ وَانْحَرَفُوا وَإِنَّ بُرْمَتَنَا لَتَغِطُّ كَمَا هِيَ وَإِنَّ عَجِينَنَا لَيُخْبَزُ كَمَا هُوَ

Вӑл мана ['Амру бин Али] каласа пачӗ [Абу 'Ашим] пире [Ханжала бин Абу Суфьян] каласа пачӗ [Саид бин Мина'] вӑл каларӗ, эпӗ [Джабир бин Абдулла] радлиаллаху анхума ҫапла каланине илтрӗм: «Хандак оборона вагонне чавнӑ чухне Расулу Сауллах саллаллаху алейхи васаллам в состоянии голода. Çавӑнпа эпӗ арӑм патне таврӑнтӑм та унран ыйтрӑм: санӑн апат пур-и? Эпӗ Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам выҫӑ пулнине куртӑм. Ҫапла вара вӑл пӗр михӗ кӑларчӗ, унта пӗр ша' — пӗр пӑт — тулӑ пулнӑ. Унсӑр пуҫне пирӗн качака таки пур. Унтан эпӗ качакана пусрӑм, арӑм ҫӑнӑх хутӑшне турӗ. Ӗҫе туса пӗтерсен, эпӗ качака какайне пӗчӗк татӑксем туса касса хураттӑм. Ун хыҫҫӑн эпӗ пророкпа тӗл пулма кайрӑм. Арӑм мана ҫапла каларӗ: «Эсӗ мана Аллахӑн Элчипе унӑн юлташӗсем умӗнче ан намӑслантар». Эпӗ ӑна тӳрех тӗл пултӑм та пӑшӑлтатрӑм: «Эй, Аллахӑн Элчи! Эпӗ хамӑн качака путекне пусрӑм, арӑм вара хамӑрӑн тулӑ пӑтӗнчен чуста пӗҫерчӗ. Ҫавӑнпа та темиҫе туспа пӗрле килӗр. Ҫапла вара Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам кӑшкӑрнӑ: «Эй, хандак чавакансем! Джабир сире пурне те апат пӗҫерсе пачӗ. Пӗрле ҫиер! Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам вара Джабира каланӑ: «Эпӗ киличчен ҫӑкӑр чустине ан антар, ҫӑкӑр чустине ан пӗҫер». Унтан киле таврӑнтӑм. Нумаях та вӑхӑт иртмерӗ, Аллахӑн Элчи хӑйӗн тусӗсенчен маларах тухрӗ. Арӑмпа паллашсан: „Мӗнле пурӑнатӑн! Мӗнле пурӑнатӑр! — Эпӗ ӑна: «Эсир мӗн хушнине турӑм», — терӗм. Эпӗ хамӑрӑн ҫӑкӑр чустине кӑлартӑм, унтан пророк чуста ҫине сурса пиллерӗ. Çакӑн ​​хыҫҫӑн вӑл ҫатма патне пычӗ — унта качака пӗҫернӗччӗ -, унтан ун ҫине сурчӗ те ун ҫине пиллӗх ыйтрӗ, ҫакӑн хыҫҫӑн арӑма ҫапла каларӗ: «Пӗҫерме пулӑшма ҫӑкӑр пӗҫерекене чӗнӗр», — терӗ. Унтан каррие ҫатма ҫинчен тӳрех савӑта тултарӑр та ҫатмана нихҫан та ан антарӑр. — Ун чухне юлташсем пурте пин ҫын пулнӑ. Аллахпа тупа тӑватӑп, пурте ҫирӗҫ те тухса кайрӗҫ. Анчах пирӗн хуран ӗлӗкхи пекех тулли-ха. Ҫав вӑхӑтрах чуста ӗлӗкхи пекех.