इमाम दारिमी : 1167

أَخْبَرَنَا سَهْلُ بْنُ حَمَّادٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ عَنْ مُسْلِمٍ أَبِي الْمُثَنَّى عَنْ ابْنِ عُمَرَ أَنَّهُ قَالَ كَانَ الْأَذَانُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَثْنَى مَثْنَى وَالْإِقَامَةُ مَرَّةً مَرَّةً غَيْرَ أَنَّهُ كَانَ إِذَا قَالَ قَدْ قَامَتْ الصَّلَاةُ قَالَهَا مَرَّتَيْنِ فَإِذَا سَمِعْنَا الْإِقَامَةَ تَوَضَّأَ أَحَدُنَا وَخَرَجَ

आम्हाला [सहल बिन हम्माद यांनी] सांगितले, त्यांनी [शुबाह यांच्याकडून] सांगितले, त्यांनी [अबू जाफर यांच्याकडून] सांगितले, [मुस्लिम अबू अल-मुत्सन्ना यांच्याकडून], [इब्न उमर यांच्याकडून], की त्यांनी एकदा म्हटले, "पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्या काळात अजान दोनदा दिली जात असे—दोनदा, आणि इक़ामत एकदा—एकदा, फक्त जेव्हा मुअज्जिन म्हणायचा: 'क़ाद क़ामातिस् शalat (नक्कीच, नमाज स्थापन झाली आहे)'; ते दोनदा पठण केले जायचे. म्हणून जेव्हा आम्ही इक़ामत ऐकली, तेव्हा आमच्यापैकी कोणीही त्वरित वुज़ू करून (नमाज अदा करण्यासाठी) बाहेर निघायचा."