इमाम दारिमी : 1163

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا سَلَمَةُ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَقَ قَالَ وَقَدْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَدِمَهَا قَالَ أَبُو مُحَمَّد يَعْنِي الْمَدِينَةَ إِنَّمَا يُجْتَمَعُ إِلَيْهِ بِالصَّلَاةِ لِحِينِ مَوَاقِيتِهَا بِغَيْرِ دَعْوَةٍ فَهَمَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَجْعَلَ بُوقًا كَبُوقِ الْيَهُودِ الَّذِينَ يَدْعُونَ بِهِ لِصَلَاتِهِمْ ثُمَّ كَرِهَهُ ثُمَّ أَمَرَ بِالنَّاقُوسِ فَنُحِتَ لِيُضْرَبَ بِهِ لِلْمُسْلِمِينَ إِلَى الصَّلَاةِ فَبَيْنَمَا هُمْ عَلَى ذَلِكَ إِذْ رَأَى عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدِ بْنِ عَبْدِ رَبِّهِ أَخُو بَلْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ طَافَ بِيَ اللَّيْلَةَ طَائِفٌ مَرَّ بِي رَجُلٌ عَلَيْهِ ثَوْبَانِ أَخْضَرَانِ يَحْمِلُ نَاقُوسًا فِي يَدِهِ فَقُلْتُ يَا عَبْدَ اللَّهِ أَتَبِيعُ هَذَا النَّاقُوسَ فَقَالَ وَمَا تَصْنَعُ بِهِ قُلْتُ نَدْعُو بِهِ إِلَى الصَّلَاةِ قَالَ أَفَلَا أَدُلُّكَ عَلَى خَيْرٍ مِنْ ذَلِكَ قُلْتُ وَمَا هُوَ قَالَ تَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَأْخَرَ غَيْرَ كَثِيرٍ ثُمَّ قَالَ مِثْلَ مَا قَالَ وَجَعَلَهَا وِتْرًا إِلَّا أَنَّهُ قَالَ قَدْ قَامَتْ الصَّلَاةُ قَدْ قَامَتْ الصَّلَاةُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَلَمَّا خُبِّرَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّهَا لَرُؤْيَا حَقٌّ إِنْ شَاءَ اللَّهُ فَقُمْ مَعَ بِلَالٍ فَأَلْقِهَا عَلَيْهِ فَإِنَّهُ أَنْدَى صَوْتًا مِنْكَ فَلَمَّا أَذَّنَ بِلَالٌ سَمِعَهَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَهُوَ فِي بَيْتِهِ فَخَرَجَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَجُرُّ إِزَارَهُ وَهُوَ يَقُولُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لَقَدْ رَأَيْتُ مِثْلَ مَا رَأَى فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلِلَّهِ الْحَمْدُ فَذَاكَ أَثْبَتُ قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنِيهِ سَلَمَةُ قَالَ حَدَّثَنِيهِ ابْنُ إِسْحَقَ قَالَ حَدَّثَنِي هَذَا الْحَدِيثَ مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ التَّيْمِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَبْدِ رَبِّهِ عَنْ أَبِيهِ بِهَذَا الْحَدِيثِ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ ابْنِ إِسْحَقَ قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ التَّيْمِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَبْدِ رَبِّهِ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدٍ قَالَ لَمَّا أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالنَّاقُوسِ فَذَكَرَ نَحْوَهُ

आम्हाला [मुहम्मद बिन हुमैद] यांनी सांगितले, ज्यांनी [सलामाह] यांच्याकडून आम्हाला सांगितले, ते म्हणाले: [मुहम्मद बिन इशाक] यांनी मला सांगितले, असे म्हणत, "खरोखर, जेव्हा पैगंबर, त्यांचे शांती आणि आशीर्वाद असोत, ते आले -अबू मुहम्मद म्हणाले: म्हणजे मदीना शहर-, लोक ठराविक आह्वानाशिवाय नियत वेळेत (संघटितपणे) नमाज अदा करण्यासाठी त्याच्याकडे जमा होत; मग पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी यहुदींच्या शिंगासारखे शिंग तयार करण्याची इच्छा व्यक्त केली, ज्याचा वापर ते नमाजच्या वेळी लोकांना बोलावण्यासाठी करत होते, परंतु त्यांना ते पसंत पडले नाही. त्यांनी नंतर घंटा वापरण्याचा आदेश दिला, आणि मुसलमानांना नमाजासाठी बोलावण्यासाठी ती वाजवली गेली. ते अजूनही या बाबतीत गोंधळात असताना, अब्दुल्ला इब्न झाद इब्न अब्द अल-रब्बीह – बलाह्रिथ इब्न अल-खझराज यांचा भाऊ – पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्याकडे आला आणि म्हणाला, "हे पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम, काल रात्री एक माणूस माझ्याकडे आला; तो दोन हिरव्या वस्त्रांनी नटलेला होता आणि हातात घंटा घेऊन चालत होता, म्हणून मी विचारले, 'अल्लाहच्या सेवका, तू ही घंटा विकतोस का?' ' त्या माणसाने परत विचारले, 'कशासाठी?' मी उत्तर दिले, 'आम्ही त्याचा वापर अजान देण्यासाठी करू.' त्या माणसाने म्हटले, 'तुम्हाला त्यापेक्षा चांगले काही दाखवू का? ' मी विचारले, 'ते काय?' त्याने उत्तर दिले, 'अल्लाहु अकबर अल्लाहु अकबर, अश्हदु अल्ला इलाह इल्ला अल्लाह अश्हदु अल्ला इलाह इल्ला अल्लाह, अश्हदु अन्ना मुहम्मदन रसूलुल्लाह अश्हदु अन्ना मुहम्मदन रसूलुल्लाह, प्रार्थनेसाठी चला, प्रार्थनेसाठी चला, यशासाठी चला, यशासाठी चला, अल्लाहू अकबर, अल्लाहू अकबर, ला इलाहा इल्ला अल्लाह (ईश्वर महान आहे, ईश्वर महान आहे. मी साक्ष देतो की अल्लाहशिवाय (पूजेस पात्र) कोणताही देव नाही, मी साक्ष देतो की अल्लाहशिवाय (पूजेस पात्र) कोणताही देव नाही. मी साक्ष देतो की मुहम्मद (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) अल्लाहचे प्रेषित आहेत, मी साक्ष देतो की मुहम्मद (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) अल्लाहचे प्रेषित आहेत. प्रार्थनेसाठी चला, प्रार्थनेसाठी चला. यशासाठी चला, यशासाठी चला. अल्लाह महान आहे, अल्लाह महान आहे. अल्लाहशिवाय (पूजेला पात्र) कोणताही देव नाही." मग जेव्हा त्याने पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांना हे सांगितले, तेव्हा त्यांनी म्हटले: "निश्चितच, हा एक खरा स्वप्न आहे; जर अल्लाहची इच्छा असेल, तर बिलालसोबत उठ आणि ते त्याला सांग, कारण त्याचा आवाज तुझ्यापेक्षा अधिक सुंदर आहे." मग जेव्हा बिलाल यांनी अजान दिली, तेव्हा उमर इब्न अल-खत्ताब यांनी ती अजूनही घरात असताना ऐकली; ते पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांना भेटण्यासाठी बाहेर गेले – आणि त्यांनी आपला वस्त्र पुढे केला – आणि म्हणाले, "अल्लाहचे पैगंबर, ज्याने तुम्हाला सत्यासह पाठवले आहे त्याच्या शपथाने, खरोखरच मलाही तोच स्वप्न पडले आहे." मग अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले: "सर्व स्तुती आणि कृतज्ञता त्या सर्वोच्च आणि गौरवशाली अल्लाहची; ते तर आणखीही ठोस पुरावा आहे." हे [मुहम्मद बिन हुमैद] यांनी सांगितले, ज्यांनी मला [सलामा] यांना सांगितले, ज्यांनी मला [इब्न इशाक] यांना सांगितले, ज्यांनी मला [मुहम्मद बिन इब्राहीम बिन अल-हरिथ अल-तैमी] यांच्याकडून ही हदीस सांगितली, ज्यांनी [मुहम्मद बिन अब्दुल्ला बिन जैद बिन अब्दु रब्बीह] यांच्याकडून, ज्यांनी [त्यांच्या वडिलांकडून] ही हदीस सांगितली." हे आम्हाला [मुहम्मद बिन याह्या] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [याकूब बिन इब्राहिम बिन साद] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [माझ्या वडिलांकडून] [इब्न इशाक] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी मला [मुहम्मद बिन इब्राहिम बिन अल-हारीथ अल-ताइमी] यांच्याकडून सांगितले [मुहम्मद बिन अब्दुल्ला बिन ज़ैद बिन अब्दु रब्बीह] यांनी सांगितले: माझे वडील [अब्दुल्ला बिन ज़ैद] मला सांगत होते, ते म्हणाले: "मग जेव्हा अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी घंटी वापरण्याचा आदेश दिला… मग त्यांनी एकसारखे हदीस वर्णन केले."