Imam Bukhari : 3784

حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْاسْتَأْذَنَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ فِي الْخُرُوجِ حِينَ اشْتَدَّ عَلَيْهِ الْأَذَى فَقَالَ لَهُ أَقِمْ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتَطْمَعُ أَنْ يُؤْذَنَ لَكَ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنِّي لَأَرْجُو ذَلِكَ قَالَتْ فَانْتَظَرَهُ أَبُو بَكْرٍ فَأَتَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ ظُهْرًا فَنَادَاهُ فَقَالَ أَخْرِجْ مَنْ عِنْدَكَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنَّمَا هُمَا ابْنَتَايَ فَقَالَ أَشَعَرْتَ أَنَّهُ قَدْ أُذِنَ لِي فِي الْخُرُوجِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ الصُّحْبَةَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصُّحْبَةَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ عِنْدِي نَاقَتَانِ قَدْ كُنْتُ أَعْدَدْتُهُمَا لِلْخُرُوجِ فَأَعْطَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِحْدَاهُمَا وَهِيَ الْجَدْعَاءُ فَرَكِبَا فَانْطَلَقَا حَتَّى أَتَيَا الْغَارَ وَهُوَ بِثَوْرٍ فَتَوَارَيَا فِيهِ فَكَانَ عَامِرُ بْنُ فُهَيْرَةَ غُلَامًا لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ الطُّفَيْلِ بْنِ سَخْبَرَةَ أَخُو عَائِشَةَ لِأُمِّهَا وَكَانَتْ لِأَبِي بَكْرٍ مِنْحَةٌ فَكَانَ يَرُوحُ بِهَا وَيَغْدُو عَلَيْهِمْ وَيُصْبِحُ فَيَدَّلِجُ إِلَيْهِمَا ثُمَّ يَسْرَحُ فَلَا يَفْطُنُ بِهِ أَحَدٌ مِنْ الرِّعَاءِ فَلَمَّا خَرَجَ خَرَجَ مَعَهُمَا يُعْقِبَانِهِ حَتَّى قَدِمَا الْمَدِينَةَ فَقُتِلَ عَامِرُ بْنُ فُهَيْرَةَ يَوْمَ بِئْرِ مَعُونَةَوَعَنْ أَبِي أُسَامَةَ قَالَ قَالَ هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ فَأَخْبَرَنِي أَبِي قَالَ لَمَّا قُتِلَ الَّذِينَ بِبِئْرِ مَعُونَةَ وَأُسِرَ عَمْرُو بْنُ أُمَيَّةَ الضَّمْرِيُّ قَالَ لَهُ عَامِرُ بْنُ الطُّفَيْلِ مَنْ هَذَا فَأَشَارَ إِلَى قَتِيلٍ فَقَالَ لَهُ عَمْرُو بْنُ أُمَيَّةَ هَذَا عَامِرُ بْنُ فُهَيْرَةَ فَقَالَ لَقَدْ رَأَيْتُهُ بَعْدَ مَا قُتِلَ رُفِعَ إِلَى السَّمَاءِ حَتَّى إِنِّي لَأَنْظُرُ إِلَى السَّمَاءِ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْأَرْضِ ثُمَّ وُضِعَ فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَبَرُهُمْ فَنَعَاهُمْ فَقَالَ إِنَّ أَصْحَابَكُمْ قَدْ أُصِيبُوا وَإِنَّهُمْ قَدْ سَأَلُوا رَبَّهُمْ فَقَالُوا رَبَّنَا أَخْبِرْ عَنَّا إِخْوَانَنَا بِمَا رَضِينَا عَنْكَ وَرَضِيتَ عَنَّا فَأَخْبَرَهُمْ عَنْهُمْ وَأُصِيبَ يَوْمَئِذٍ فِيهِمْ عُرْوَةُ بْنُ أَسْماءَ بْنِ الصَّلْتِ فَسُمِّيَ عُرْوَةُ بِهِ وَمُنْذِرُ بْنُ عَمْرٍو سُمِّيَ بِهِ مُنْذِرًا

Dywedwyd wrthym fod ['Ubaidullah bin Isma'il] wedi dweud wrthym [Abu Usamah] oddi wrth [Hisham] oddi wrth [ei dad] oddi wrth ['Aisyah] boed i Allah fod yn fodlon ag ef, meddai, 'Gofynnodd Abu Bakr unwaith am ganiatâd gan y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam i ymfudo pan ddaeth aflonyddwch - y Quraysh - yn fwyfwy dwys, yna dywedodd wrtho: 'Aros yn llonydd'. Dywedodd Abu Bakr, 'O Negesydd Allah, wyt ti'n mynd i aros am orchmynion?' Dywedodd Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam: 'Rwy'n gobeithio am hynny'. Parhaodd Aisyah, 'Yna arosodd Abu Bakr am - y gorchymyn i ymfudo-, un diwrnod, sef am hanner dydd, daeth Negesydd Allah sallallaahu 'alaihi wasallam i'w weld, yna galwodd arno: 'Dywed wrth y bobl sydd wrth dy ochr i ddod allan'. Atebodd Abu Bakr, 'Yn wir, hi yw fy nwy ferch'. Dywedodd: 'Ydych chi'n teimlo fy mod i wedi cael caniatâd i ymfudo?' Dywedodd Abu Bakr, 'Oes angen cwmni arnoch chi?' Felly atebodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam: 'Ydw, mae angen cwmni arnaf'. Dywedodd Abu Bakr, 'O Negesydd Allah, yn wir mae gen i ddau gamel rydw i wedi'u paratoi ar gyfer ymfudo'. Yna rhoddodd Abu Bakr un o'i anifeiliaid marchogaeth, sef al Jad'a`, aeth y ddau ohonyn nhw i ffwrdd nes iddyn nhw gyrraedd ogof Tsur ac yna cuddiodd y ddau ohonyn nhw ynddi. Yn y cyfamser, roedd Amir bin Fuhairah yn gaethwas yn perthyn i Abdullah bin Thufail bin Sahbarah, hanner brawd 'Aisyah, ac roedd gan Abu Bakr hefyd sawl geifr godro, a ddaeth Amir bin Fuhairah â nhw ill dau bob bore a gyda'r nos. Yna aeth allan yn y nos i gwrdd â'r ddau ohonyn nhw, ar ôl hynny aeth Amir bin Fuhairah i bori fel nad oedd yr un o'r bugeiliaid yn gwybod, pan adawodd Amir bin Fuhairah, daeth Abu Bakr a'r Proffwyd allan yn eu dilyn nes i'r ddau ohonyn nhw gyrraedd Medina. A bu farw Amir bin Fuhairah yn nigwyddiad Bi'rul Ma'unah. A dywedodd Abu Usamah, dywedodd Hisham bin 'urwah; Dywedodd fy nhad wrthyf, 'Pan laddwyd y cyfeillion yn Bi'rul Ma'unah a chymerwyd 'Amr bin Umayyah Adh Dlamri yn garcharor, yna dywedodd Amir bin Thufail wrtho, 'Dyma Amir bin Fuhairah'. Dywedodd, 'Yn wir, gwelais ef ar ôl iddo gael ei ladd, cafodd ei godi i'r awyr nes i mi weld yr awyr, roedd rhwng y nefoedd a'r ddaear, yna cafodd ei ostwng i lawr. Pan gyrhaeddodd y newyddion am eu marwolaethau'r Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam, cyhoeddodd y newyddion am eu marwolaethau, gan ddweud: 'Yn wir, mae eich ffrindiau wedi cael eu lladd, gofynasant i'w Rabb, gan ddweud, 'O ein Rabb, cyflewch ein newyddion i'n brodyr am yr hyn yr ydym yn fodlon ag ef a'r hyn yr ydych yn fodlon ag ef,' yna rhoddodd Allah y newyddion iddynt'. Ymhlith y rhai a laddwyd yn y digwyddiad hwn roedd Urwah bin Asma' bin Ash Shalt, yna enwyd 'Urwah ar ei ôl, fel y cafodd Mundzir bin Amir a gafodd yr enw Mundzir' yn ddiweddarach.