Kisah Wahsyi: Masuk Islam setelah membunuh Hamzah, lalu menebus kesalahannya dengan membunuh Musailamah Al-Kaddhab

Imam Bukhari : 3764

حَدَّثَنِي أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا حُجَيْنُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْفَضْلِ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ عَمْرِو بْنِ أُمَيَّةَ الضَّمْرِيِّ قَالَخَرَجْتُ مَعَ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَدِيِّ بْنِ الْخِيَارِ فَلَمَّا قَدِمْنَا حِمْصَ قَالَ لِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَدِيٍّ هَلْ لَكَ فِي وَحْشِيٍّ نَسْأَلُهُ عَنْ قَتْلِ حَمْزَةَ قُلْتُ نَعَمْ وَكَانَ وَحْشِيٌّ يَسْكُنُ حِمْصَ فَسَأَلْنَا عَنْهُ فَقِيلَ لَنَا هُوَ ذَاكَ فِي ظِلِّ قَصْرِهِ كَأَنَّهُ حَمِيتٌ قَالَ فَجِئْنَا حَتَّى وَقَفْنَا عَلَيْهِ بِيَسِيرٍ فَسَلَّمْنَا فَرَدَّ السَّلَامَ قَالَ وَعُبَيْدُ اللَّهِ مُعْتَجِرٌ بِعِمَامَتِهِ مَا يَرَى وَحْشِيٌّ إِلَّا عَيْنَيْهِ وَرِجْلَيْهِ فَقَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ يَا وَحْشِيُّ أَتَعْرِفُنِي قَالَ فَنَظَرَ إِلَيْهِ ثُمَّ قَالَ لَا وَاللَّهِ إِلَّا أَنِّي أَعْلَمُ أَنَّ عَدِيَّ بْنَ الْخِيَارِ تَزَوَّجَ امْرَأَةً يُقَالُ لَهَا أُمُّ قِتَالٍ بِنْتُ أَبِي الْعِيصِ فَوَلَدَتْ لَهُ غُلَامًا بِمَكَّةَ فَكُنْتُ أَسْتَرْضِعُ لَهُ فَحَمَلْتُ ذَلِكَ الْغُلَامَ مَعَ أُمِّهِ فَنَاوَلْتُهَا إِيَّاهُ فَلَكَأَنِّي نَظَرْتُ إِلَى قَدَمَيْكَ قَالَ فَكَشَفَ عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ وَجْهِهِ ثُمَّ قَالَ أَلَا تُخْبِرُنَا بِقَتْلِ حَمْزَةَ قَالَ نَعَمْ إِنَّ حَمْزَةَ قَتَلَ طُعَيْمَةَ بْنَ عَدِيِّ بْنِ الْخِيَارِ بِبَدْرٍ فَقَالَ لِي مَوْلَايَ جُبَيْرُ بْنُ مُطْعِمٍ إِنْ قَتَلْتَ حَمْزَةَ بِعَمِّي فَأَنْتَ حُرٌّ قَالَ فَلَمَّا أَنْ خَرَجَ النَّاسُ عَامَ عَيْنَيْنِ وَعَيْنَيْنِ جَبَلٌ بِحِيَالِ أُحُدٍ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ وَادٍ خَرَجْتُ مَعَ النَّاسِ إِلَى الْقِتَالِ فَلَمَّا أَنْ اصْطَفُّوا لِلْقِتَالِ خَرَجَ سِبَاعٌ فَقَالَ هَلْ مِنْ مُبَارِزٍ قَالَ فَخَرَجَ إِلَيْهِ حَمْزَةُ بْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَقَالَ يَا سِبَاعُ يَا ابْنَ أُمِّ أَنْمَارٍ مُقَطِّعَةِ الْبُظُورِ أَتُحَادُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثُمَّ شَدَّ عَلَيْهِ فَكَانَ كَأَمْسِ الذَّاهِبِ قَالَ وَكَمَنْتُ لِحَمْزَةَ تَحْتَ صَخْرَةٍ فَلَمَّا دَنَا مِنِّي رَمَيْتُهُ بِحَرْبَتِي فَأَضَعُهَا فِي ثُنَّتِهِ حَتَّى خَرَجَتْ مِنْ بَيْنِ وَرِكَيْهِ قَالَ فَكَانَ ذَاكَ الْعَهْدَ بِهِ فَلَمَّا رَجَعَ النَّاسُ رَجَعْتُ مَعَهُمْ فَأَقَمْتُ بِمَكَّةَ حَتَّى فَشَا فِيهَا الْإِسْلَامُ ثُمَّ خَرَجْتُ إِلَى الطَّائِفِ فَأَرْسَلُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَسُولًا فَقِيلَ لِي إِنَّهُ لَا يَهِيجُ الرُّسُلَ قَالَ فَخَرَجْتُ مَعَهُمْ حَتَّى قَدِمْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا رَآنِي قَالَ آنْتَ وَحْشِيٌّ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ أَنْتَ قَتَلْتَ حَمْزَةَ قُلْتُ قَدْ كَانَ مِنْ الْأَمْرِ مَا بَلَغَكَ قَالَ فَهَلْ تَسْتَطِيعُ أَنْ تُغَيِّبَ وَجْهَكَ عَنِّي قَالَ فَخَرَجْتُ فَلَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَرَجَ مُسَيْلِمَةُ الْكَذَّابُ قُلْتُ لَأَخْرُجَنَّ إِلَى مُسَيْلِمَةَ لَعَلِّي أَقْتُلُهُ فَأُكَافِئَ بِهِ حَمْزَةَ قَالَ فَخَرَجْتُ مَعَ النَّاسِ فَكَانَ مِنْ أَمْرِهِ مَا كَانَ قَالَ فَإِذَا رَجُلٌ قَائِمٌ فِي ثَلْمَةِ جِدَارٍ كَأَنَّهُ جَمَلٌ أَوْرَقُ ثَائِرُ الرَّأْسِ قَالَ فَرَمَيْتُهُ بِحَرْبَتِي فَأَضَعُهَا بَيْنَ ثَدْيَيْهِ حَتَّى خَرَجَتْ مِنْ بَيْنِ كَتِفَيْهِ قَالَ وَوَثَبَ إِلَيْهِ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَضَرَبَهُ بِالسَّيْفِ عَلَى هَامَتِهِقَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْفَضْلِ فَأَخْبَرَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ يَسَارٍ أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ يَقُولُ فَقَالَتْ جَارِيَةٌ عَلَى ظَهْرِ بَيْتٍ وَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ قَتَلَهُ الْعَبْدُ الْأَسْوَدُ

Al à dit [Abu Ja’far Mohammed bin Abdullah] al à dit [Hujain bin Al Mutsanna] al à dit [Abdul Aziz bin Abdullah bin Abu Salamah] di [Abdullah bin Al Fadl] di [Sulaiman bin Yasar] di [Ja’far bin Adul bin D Umayyah al à dit]; “O jessì fûr cun Ubaidullah bin Adi bin Hiyar a Syam. Cuant che o rivàrin a Himsh, Ubaidullah bin Adi al mi disè: “O varessin di lâ a [Wahsyi] e domandâ il copâ di Hamza?” O ai rispuindût, ‘Va ben’. Wahsyi al viveve a Himsh in chel timp, cuant che o vin domandât di lui, a nus è stât mostrât che Wahsyi al jere in chel timp inte ombrene de sô cjase, come se al fos une persone nere’. Jafar bin Amru Ad-Dlamry al à dit; ‘O vin po dopo vicinât a lui fin che o jerin denant di lui, o vin dit ciao, e lui al à rispuindût. In chel timp, Ubaidullah al pleà la cuvierture dal cjâf, cussì che Wahsyi nol podeve viodilu infûr dai vôi di Ubaidullah e dai siei doi pîts. Ubaidullah al domandà: “O Wahsyi, mi ricognossis?” Ancje Wahsyi al lu notà, daspò al disè; — Par Allah, no! No ti ricognossevi, gjavant che o savevi che ‘Ady bin Khiyar al veve maridât une femine clamade Umm Qital, fie di Abu Al ‘Ish. Di jê al nassè un frut a Meche, cussì i fo domandât di dâi al seno di une altre persone cussì o cjapà il frut piçul cun sô mari, o lu consegnà, come se o lu viodessi il stes, se o cjalavi i to doi pîts’. Jafar bin Amru Ad-Dlamry al disè, dopo di chel Ubaidullah al palesà la sô muse, daspò al disè; “Ci contarâs dal assassinat di Hamza?” Wahsyi al rispuindè: “Va ben, cuant che Hamzah al copà Tu’aimah bin Ady te bataie di Badr, alore il me paron, Zubair bin Muth’im, al mi disè: “Se tu rivis a copâ Hamzah come vendiche pe muart di me oncul, alore tu saran libars”. Cuant che la int e vignì fûr di une volte a 'Ainain, - une piçule mont sot di Uhud che e je separade de culine - o jessì cun lôr par jentrâ inte bataie, cuant che lis trupis a jerin vignudis fûr muse a muse par combati, Siba al vignì fûr 'disint; “Cui al ose competi?” Sintint chest, Hamzah bin Abdul Al Muntalib al vignì fûr e al disè; “O frut - che al è vignût fûr di - tocs di cjar gjenitâl feminine - lengaç di insults e insults viers cualchidun - pent -, tu âs di sfidâ Allah e il So Messazîr? daspò Hamzah al rivà a finîlu. Po dopo o ai bersaiât in mût segret Hamzah daûr di une cret grande, fin che cuant che al passà di me, e al jere une vore dongje di me, o ai butât subit la mê lance e e à colpît la zone sot dal so stomi, cussì che ce che al jere inte zone colpide de lance al è vignût fûr. Wahsyi al continuà, ‘E chest al è ce che o prometarò’. Cuant che la int e tornave a cjase, o tornavi cun lôr’. Wahsyi al continuà: ‘O ai vivût a Mecca fin che l’Islam al si è slargjât li, daspò o soi lât a Ta’if, cuant che la int di Ta’if e à mandât diviers messazîrs al Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, daspò un dai messazîrs al mi à dit: ‘Nol fasarà mâl al messazîr’. Wahsyi al continuà: ‘O ai lât cun lôr fin che o no ai cjatât il Rasulullah. Cuant che al mi viodè, al domandà: ‘Tu sês Wahsyi?’. O ai rispuindût, ‘Vero’. Al disè: ‘Tu sês chel che al à copât Hamza?’. Wahsyi al rispuindè: ‘La cuistion e je come che e je rivade a te’. Al disè: ‘Tu puedis voltâ la muse vie di me?’. Wahsyi al disè; — Dopo o tornà a cjase. Cuant che al murì il Rasulullah, al comparì Musailamah Al Kadzab, o ai dit; ‘O provarò a cjatâ Musailamah, sperant di podêlu copâ e espiâ il me erôr di copâ Hamzah,’ daspò o jessi fûr cu la int che e jere daûr a combati cuintri Musailamah. Une ocasion che o spietâ. O ai viodût cussì un om in pins cuintri di un dai mûrs de cjase come un camêl gris cui cjavei sgjavâts. Wahsyi al continuà: “Dopo o ai butât la mê lance fin che no lu à colpît propri intal mieç dal so pet fin che no lu à penetrât inte spale.” Wahsyi al disè; “Dopo un om ansar lu atacà e al rivà a taiâlu il cjâf cuntune spada”. [Abdullah bin Al Fadl] al à dit, al veve comunicât a me [Sulaiman bin Yasar] che al veve sintût [Abdullah bin Umar] dî; “Dopo une femine che e jere tal sotet di cjase sô e disè che Amirul Mukminin al jere stât copât di un sclâf neri - ven a stâi Wahsyi -pent-”.