इमाम दारिमी : 650

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا سَلَمَةُ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَقَ حَدَّثَنِي سَلَمَةُ بْنُ كُهَيْلٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْوَلِيدِ بْنِ نُوَيْفِعٍ عَنْ كُرَيْبٍ مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ بَعَثَ بَنُو سَعْدِ بْنِ بَكْرٍ ضِمَامَ بْنَ ثَعْلَبَةَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَدِمَ عَلَيْهِ فَأَنَاخَ بَعِيرَهُ عَلَى بَابِ الْمَسْجِدِ ثُمَّ عَقَلَهُ ثُمَّ دَخَلَ الْمَسْجِدَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَالِسٌ فِي أَصْحَابِهِ وَكَانَ ضِمَامٌ رَجُلًا جَلْدًا أَشْعَرَ ذَا غَدِيرَتَيْنِ حَتَّى وَقَفَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَيُّكُمْ ابْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَا ابْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ قَالَ مُحَمَّدٌ قَالَ نَعَمْ قَالَ يَا ابْنَ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ إِنِّي سَائِلُكَ وَمُغَلِّظٌ فِي الْمَسْأَلَةِ فَلَا تَجِدَنَّ فِي نَفْسِكَ قَالَ لَا أَجِدُ فِي نَفْسِي فَسَلْ عَمَّا بَدَا لَكَ قَالَ إِنِّي أَنْشُدُكَ بِاللَّهِ إِلَهِكَ وَإِلَهِ مَنْ كَانَ قَبْلَكَ وَإِلَهِ مَنْ هُوَ كَائِنٌ بَعْدَكَ آللَّهُ بَعَثَكَ إِلَيْنَا رَسُولًا قَالَ اللَّهُمَّ نَعَمْ قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِاللَّهِ إِلَهِكَ وَإِلَهِ مَنْ كَانَ قَبْلَكَ وَإِلَهِ مَنْ هُوَ كَائِنٌ بَعْدَكَ آللَّهُ أَمَرَكَ أَنْ نَعْبُدَهُ وَحْدَهُ لَا نُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا وَأَنْ نَخْلَعَ هَذِهِ الْأَنْدَادَ الَّتِي كَانَتْ آبَاؤُنَا تَعْبُدُهَا مِنْ دُونِهِ قَالَ اللَّهُمَّ نَعَمْ قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِاللَّهِ إِلَهِكَ وَإِلَهِ مَنْ كَانَ قَبْلَكَ وَإِلَهِ مَنْ هُوَ كَائِنٌ بَعْدَكَ آللَّهُ أَمَرَكَ أَنْ نُصَلِّيَ هَذِهِ الصَّلَوَاتِ الْخَمْسَ قَالَ اللَّهُمَّ نَعَمْ قَالَ ثُمَّ جَعَلَ يَذْكُرُ فَرَائِضَ الْإِسْلَامِ فَرِيضَةً فَرِيضَةً الزَّكَاةَ وَالصِّيَامَ وَالْحَجَّ وَشَرَائِعَ الْإِسْلَامِ كُلَّهَا وَيُنَاشِدُهُ عِنْدَ كُلِّ فَرِيضَةٍ كَمَا نَاشَدَهُ فِي الَّتِي قَبْلَهَا حَتَّى إِذَا فَرَغَ قَالَ فَإِنِّي أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ وَسَأُؤَدِّي هَذِهِ الْفَرِيضَةَ وَأَجْتَنِبُ مَا نَهَيْتَنِي عَنْهُ ثُمَّ قَالَ لَا أَزِيدُ وَلَا أُنْقِصُ ثُمَّ انْصَرَفَ إِلَى بَعِيرِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ وَلَّى إِنْ يَصْدُقْ ذُو الْعَقِيصَتَيْنِ يَدْخُلْ الْجَنَّةَ فَأَتَى إِلَى بَعِيرِهِ فَأَطْلَقَ عِقَالَهُ ثُمَّ خَرَجَ حَتَّى قَدِمَ عَلَى قَوْمِهِ فَاجْتَمَعُوا إِلَيْهِ فَكَانَ أَوَّلَ مَا تَكَلَّمَ أَنْ قَالَ بِاسْتِ اللَّاتِ وَالْعُزَّى قَالُوا مَهْ يَا ضِمَامُ اتَّقِ الْبَرَصَ وَاتَّقِ الْجُنُونَ وَاتَّقِ الْجُذَامَ قَالَ وَيْلَكُمْ إِنَّهُمَا وَاللَّهِ مَا يَضُرَّانِ وَلَا يَنْفَعَانِ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ رَسُولًا وَأَنْزَلَ عَلَيْهِ كِتَابًا اسْتَنْقَذَكُمْ بِهِ مِمَّا كُنْتُمْ فِيهِ وَإِنِّي أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ وَقَدْ جِئْتُكُمْ مِنْ عِنْدِهِ بِمَا أَمَرَكُمْ بِهِ وَنَهَاكُمْ عَنْهُ قَالَ فَوَاللَّهِ مَا أَمْسَى مِنْ ذَلِكَ الْيَوْمِ وَفِي حَاضِرِهِ رَجُلٌ وَلَا امْرَأَةٌ إِلَّا مُسْلِمًا قَالَ يَقُولُ ابْنُ عَبَّاسٍ فَمَا سَمِعْنَا بِوَافِدِ قَوْمٍ كَانَ أَفْضَلَ مِنْ ضِمَامِ بْنِ ثَعْلَبَةَ

आम्हाला [मुहम्मद बिन हुमैद] यांनी सांगितले, त्यांनी म्हटले: आम्हाला [सलामा] यांनी सांगितले, त्यांनी म्हटले: मला [मुहम्मद बिन इशाक] यांनी सांगितले, त्यांनी म्हटले: मला [सलामा बिन कुहैल] आणि [मुहम्मद बिन अल-वलीद बिन नुवैफी'] यांनी [कुरायब] यांच्याकडून – जे इब्न अब्बास (अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो) यांचे माजी दास होते – [इब्न अब्बास] (अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो) यांच्याकडून सांगितले की: "बानू साद बिन बक्र यांनी धिमाम बिन त्सालबह यांना पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे पाठवले; तो त्यांच्याकडे आला, त्याने आपला उंट मशीदच्या दरवाजाजवळ थांबवून बांधला, मग मशीदमध्ये प्रवेश केला आणि पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम आपल्या साथीदारांसोबत बसलेले होते. धिमाम एक बळकट माणूस होता, ज्याच्या केसात दोन चोटी होत्या; तो पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्या समोर उभा राहिला आणि विचारले: 'तुमच्यापैकी कोण अब्दुलमुत्तलिबचा पुत्र आहे?' पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी उत्तर दिले: 'मी अब्दुलमुत्तलिबचा पुत्र आहे.' त्याने विचारले: 'तुमचे नाव मुहम्मद आहे का? ' त्याने उत्तर दिले: 'होय, ते बरोबर आहे.' त्याने म्हटले: 'अब्दुल्मुत्तलिबच्या पुत्रा, मी तुला एक जबाबदार प्रश्न विचारणार आहे; तुझ्या हृदयात कोणतीही शंका राहू देऊ नकोस.' त्याने उत्तर दिले: 'माझ्या हृदयात कोणतीही शंका नाही; जे काही तुला विचारायचे आहे ते विचार.' त्याने म्हटले: 'मी परमपवित्र आणि गौरवशाली अल्लाहच्या शपथाने विचारतो, तू आमचा आणि तुझ्यापूर्वीच्या लोकांचा आणि ...चा स्वामी आहेस का?'तुझ्यानंतर, तोच अल्लाह आहे का, ज्याने तुला आमच्याकडे संदेशवाहक म्हणून पाठवले आहे?' त्याने उत्तर दिले: 'होय, अल्लाहने, होय.' त्याने पुढे म्हटले: 'मी अल्लाहने, ज्याची महिमा आणि गौरव होवो, शपथ घेतो की, तुझा प्रभू, तुझ्यापूर्वीच्या लोकांचा प्रभू आणि तुझ्यानंतरच्या लोकांचा प्रभू, त्याने तुला (आम्हाला) उपासना करण्याचा आदेश दिला आहे का?'फक्त त्याचीच उपासना करावी, त्याच्याबरोबर काहीही भागीदार करू नये, आणि आपल्या पूर्वजांनी ज्या खोट्या देवतांची पूजा केली त्या सर्व सोडून द्याव्यात? ' त्याने उत्तर दिले: 'होय, ते बरोबर आहे.' त्याने पुढे विचारले: 'मी अल्लाहच्या नावावर शपथ घेतो, जो तुमचा प्रभू आहे, तुमच्यानंतर येणाऱ्यांचा आणि पूर्वीच्या लोकांचा प्रभू आहे, की अल्लाहने, महिमा त्याच्यावर असो, तुम्हाला (आम्हाला) हे पाच दैनंदिन नमाज अदा करण्याचे आदेश दिले आहेत का?' त्याने उत्तर दिले: 'होय, ते बरोबर आहे.' मग त्याने इतर इस्लामिक कर्तव्यांचा उल्लेख केला, जसे की: जकात, उपवास, हज आणि सर्व इस्लामी कायदे, आणि त्याने प्रत्येक (उल्लेखित) कर्तव्याबद्दल तसंच शपथ घेतली जशी त्याने मागील कर्तव्याबद्दल घेतली होती, जोपर्यंत, पूर्ण केल्यावर, त्याने म्हटले: 'मी साक्ष देतो की अल्लाह व्यतिरिक्त कोणताही देव (पूजेस पात्र) नाही, आणि मी साक्ष देतो की मुहम्मद त्याचा दास आणि प्रेषित आहे, आणि मी हा आदेश पूर्ण करीन आणि तुम्ही जे काही निषिद्ध केले आहे ते टाळेन', मग त्याने पुन्हा म्हटले: 'मी त्यात काहीही वाढवणार नाही किंवा कमी करणार नाही', मग तो आपल्या उंटाकडे वळला. अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर अल्लाहची शांती आणि कृपा असो, म्हणाले (ते निघून जाताना): 'जर तो गुंफलेल्या केसांचा माणूस खरा असेल, तर तो स्वर्गात प्रवेश करेल'. मग तो आपल्या उंटाकडे गेला आणि त्याची दोरी सोडली, आणि तो परत आला जोपर्यंत तो आपल्या लोकांपर्यंत पोहोचला; त्यांनी त्याच्या भोवती गर्दी केली, आणि त्याने जे पहिले शब्द उच्चारले ते होते: 'लत्ता आणि उज्झा किती दुर्दैवी आहेत!' त्यांनी विचारले: 'काय झाले, धिमाम? सावधान, नाहीतर तुला कोड होईल, आणि सावधान राहा, नाहीतर तुम्ही वेडे व्हाल किंवा कोड या आजाराने ग्रस्त व्हाल.' त्याने म्हटले: 'हाय रे तुम्हाला! सर्वोच्च आणि गौरवशाली अल्लाहच्या शपथाने, त्या दोघींपैकी (लत्ता आणि उज्जा) कोणीही नुकसान किंवा फायदा करत नाहीत. सर्वोच्च आणि गौरवशाली अल्लाहने एक प्रेषित पाठवला आहे आणि त्याला एक पुस्तक (कुरआन) अवतरित केले आहे, ज्याद्वारे त्याने तुम्हाला तुम्ही जे करत होतात त्यापासून वाचवले आहे, आणि मी साक्ष देतो की अल्लाह व्यतिरिक्त (पूजेस पात्र) कोणताही देव नाही, आणि मी हेही साक्ष देतो की मुहम्मद (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) त्याचे दास आणि प्रेषित आहेत; खरोखरच, मी तुमच्याकडे त्याच्याकडून तेच आणले आहे जे त्याने तुम्हाला आज्ञा केली आहे आणि जे त्याने तुम्हाला निषिद्ध केले आहे. त्याने सांगितले: 'अल्लाह, सुभानल्लाहू व तआला, त्या दुपारी एकही पुरुष किंवा स्त्री अशी नव्हती ज्याने इस्लाम स्वीकारले नव्हते.' कथकाने सांगितले: इब्न अब्बास (रज़ियल्लाहु अन्हु) म्हणाले: 'आम्ही धिमाम इब्न त्सा'लाबाहपेक्षा अधिक प्रतिष्ठित एखादा दूत कधीही ऐकलेला नाही.'