Imam Darimi : 643
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ سِمَاكِ بْنِ الْفَضْلِ عَنْ وَهْبِ بْنِ مُنَبِّهٍ عَنْ الْحَكَمِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ أَتَيْنَا عُمَرَ فِي الْمُشَرَّكَةِ فَلَمْ يُشَرِّكْ ثُمَّ أَتَيْنَاهُ الْعَامَ الْمُقْبِلَ فَشَرَّكَ فَقُلْنَا لَهُ فَقَالَ تِلْكَ عَلَى مَا قَضَيْنَا وَهَذِهِ عَلَى مَا قَضَيْنَا
Na faamatala mai e Ahmad bin Humaid ia i matou, na faamatala mai e Ibn Al Mubarak ia i matou mai ia Ma'mar mai ia Simak bin Al Fadhl mai ia Wahab bin Munabbih mai ia Al Hakam bin Mas'ud, o lē na fai mai: Na matou feiloai ma Umar e fesili e uiga i le musharakah i le tofi. I le taimi muamua na te leʻi talitonu o ia o loo i ai le musharakah. Ona matou feiloai lea ma ia i le tausaga na sosoo ai ma na ia talitonu o loo i ai le musharakah. Na matou fesili atu ia te ia e uiga i lau faaiuga i le tausaga talu ai. Na ia tali mai: O le mea lena e tusa ai ma le mea na matou faia, ma o le mea lea e tusa ai ma le mea na matou faia.