इमाम दारिमी : 316

أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ مُسْلِمٍ عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَ كَفَى بِالْمَرْءِ عِلْمًا أَنْ يَخْشَى اللَّهَ وَكَفَى بِالْمَرْءِ جَهْلًا أَنْ يُعْجَبَ بِعِلْمِهِ قَالَ و قَالَ مَسْرُوقٌ الْمَرْءُ حَقِيقٌ أَنْ يَكُونَ لَهُ مَجَالِسُ يَخْلُو فِيهَا فَيَذْكُرُ ذُنُوبَهُ فَيَسْتَغْفِرُ اللَّهَ تَعَالَى مِنْهَا

आम्हाला [अहमद बिन अब्दुल्ला] यांनी सांगितले, ज्यांना [ज़ैदा] यांनी [अल-अमासी] यांच्याकडून, त्यांनी [मुस्लिम] यांच्याकडून, त्यांनी [मस्रुख] यांच्याकडून सांगितले की: "जर एखादा व्यक्ती अल्लाहची भीती बाळगत असेल तर त्याला विद्वान मानणे पुरेसे आहे, आणि जर एखादा व्यक्ती आपल्या ज्ञानावर अभिमान बाळगत असेल तर त्याला अज्ञानी मानणे पुरेसे आहे." कथकाने सांगितले: मस्रुख म्हणाले: 'माणसाकडे एक खास जागा असावी जिथे तो एकटा राहून आपल्या पापांबद्दल चिंतन करू शकेल, आणि मग अल्लाहकडून क्षमा मागेल.'