Imam Darimi : 231
أَخْبَرَنَا عِصْمَةُ بْنُ الْفَضْلِ حَدَّثَنَا حَرَمِيُّ بْنُ عُمَارَةَ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ عُمَرَ بْنِ سُلَيْمَانَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ خَرَجَ زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ مِنْ عِنْدِ مَرْوَانَ بْنِ الْحَكَمِ بِنِصْفِ النَّهَارِ قَالَ فَقُلْتُ مَا خَرَجَ هَذِهِ السَّاعَةَ مِنْ عِنْدِ مَرْوَانَ إِلَّا وَقَدْ سَأَلَهُ عَنْ شَيْءٍ فَأَتَيْتُهُ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ نَعَمْ سَأَلَنِي عَنْ حَدِيثٍ سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نَضَّرَ اللَّهُ امْرَأً سَمِعَ مِنَّا حَدِيثًا فَحَفِظَهُ فَأَدَّاهُ إِلَى مَنْ هُوَ أَحْفَظُ مِنْهُ فَرُبَّ حَامِلِ فِقْهٍ لَيْسَ بِفَقِيهٍ وَرُبَّ حَامِلِ فِقْهٍ إِلَى مَنْ هُوَ أَفْقَهُ مِنْهُ لَا يَعْتَقِدُ قَلْبُ مُسْلِمٍ عَلَى ثَلَاثِ خِصَالٍ إِلَّا دَخَلَ الْجَنَّةَ قَالَ قُلْتُ مَا هُنَّ قَالَ إِخْلَاصُ الْعَمَلِ لِلَّهِ وَالنَّصِيحَةُ لِوُلَاةِ الْأَمْرِ وَلُزُومُ الْجَمَاعَةِ فَإِنَّ دَعْوَتَهُمْ تُحِيطُ مِنْ وَرَائِهِمْ وَمَنْ كَانَتْ الْآخِرَةُ نِيَّتَهُ جَعَلَ اللَّهُ غِنَاهُ فِي قَلْبِهِ وَجَمَعَ لَهُ شَمْلَهُ وَأَتَتْهُ الدُّنْيَا وَهِيَ رَاغِمَةٌ وَمَنْ كَانَتْ الدُّنْيَا نِيَّتَهُ فَرَّقَ اللَّهُ عَلَيْهِ شَمْلَهُ وَجَعَلَ فَقْرَهُ بَيْنَ عَيْنَيْهِ وَلَمْ يَأْتِهِ مِنْ الدُّنْيَا إِلَّا مَا قُدِّرَ لَهُ قَالَ وَسَأَلْتُهُ عَنْ صَلَاةِ الْوُسْطَى قَالَ هِيَ الظُّهْرُ
Na faamatala mai ia i matou [‘Ishmah bin Al Fadl] e faapea [Harami bin ‘Umarah] na faamatala mai ia i matou mai ia [Shu’bah] mai ia [Umar bin Sulaiman] mai ia [Abdur Rahman bin `Abaan bin Uthman] mai [lona tama] na ia fai mai; ‘I le ogatotonu o le ao na alu atu ai [Zaid bin Thabit] -ina ua uma ona feiloai ma- Marwan bin Hakam, -na fai mai ai le faamatala; Na ou fai atu; ‘O ia -Zaid bin Thabit- e le alu ese mai le nofoaga o Marwan i se taimi faapenei sei vagana ua ia fesili atu ia te ia e uiga i se mea -taua-’, o lea na ou feiloai ai ma ia ma fesili atu ia te ia, na ia tali mai; ‘Ioe, e moni - Marwan- Na ia fesili mai ia te a’u e uiga i se hadith na ou faalogo i ai mai le Avefeau a Allah sallallaahu alaihi wasallam, na ia fai mai ai; 'Ia matagofie e le Atua le ata o se tagata e faalogologo i se hadith mai ia i tatou ona faasaoina lea - taulotoina - ma faailoa atu i se tasi e sili atu lona malamalama nai lo ia, e toafia tagata e aumaia le malamalama o le faamasinoga ae e le o ni tagata tomai faapitoa i le faamasinoga, ma atonu e iai se tagata e faailoa atu le malamalama o le faamasinoga i se tasi e sili atu lona malamalama - e uiga i le faamasinoga -, Leai - loto - o se tagata Musalimi e talitonu i nei mea e tolu ae o le a ulufale atu o ia i le Parataiso, sa ou fesili atu; 'O a ia mea?', o lana tali lea; 'O le faamaoni i le faia o galuega mo na o le Atua, le tuuina atu o fautuaga i taitai, ma le faatasi pea ma le Jama`ah - o tagata Musalimi -, aua o a latou tatalo o le a lagolagoina i latou mai tua. Ma o le tagata e taulai atu i le olaga a sau, o le a faia e le Atua ia te ia le lagona o le faamalieina i lona loto, ma o le a Ia faapotopotoina le lalolagi mo ia, ma o le a oo mai le lalolagi ia te ia ma se naunautaiga tele. I se isi itu, o lē e taulaʻi i le lalolagi, o le a vavaeʻeseina e Allah mea na te aoina mai ia te ia, ma faia le mativa i ona luma - e matuā latalata ia te ia -, ma o le a lē oo mai ia te ia le lalolagi sei vagana ai le vaega ua uma ona fuafuaina mo ia. O ia - le faamatala - ' na fai mai; 'Ona ou fesili lea e uiga i le tatalo wustha?', o lana tali lea - Zaid bin Thabit; 'O le tatalo lea o le aoauli' '.