Imam Darimi : 203
أَخْبَرَنِي الْعَبَّاسُ بْنُ سُفْيَانَ عَنْ زَيْدِ بْنِ حُبَابٍ أَخْبَرَنِي رَجَاءُ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَةَ بْنَ أَبِي لُبَابَةَ يَقُولُ قَدْ رَضِيتُ مِنْ أَهْلِ زَمَانِي هَؤُلَاءِ أَنْ لَا يَسْأَلُونِي وَلَا أَسْأَلُهُمْ إِنَّمَا يَقُولُ أَحَدُهُمْ أَرَأَيْتَ أَرَأَيْتَ
A fa na e [Al ‘Abbas bin Sufyan] ti [Zaid bin Hubab], a fa na e [Raja` bin Abu Salamah] lo tene: ‘Mbi mä [‘Abdah bin Abu Lubabah] atene: ‘Mbi yeke duti na ngia -tongana- azo ti ngoi ti mbi, ala hunda mbi pëpe na mbi ye nga pëpe ti hunda ala lakue. mo pensé, nyen la mo pensé’.