इमाम दारिमी : 135

أَخْبَرَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي لَيْلَى يَقُولُ لَقَدْ أَدْرَكْتُ فِي هَذَا الْمَسْجِدِ عِشْرِينَ وَمِائَةً مِنْ الْأَنْصَارِ وَمَا مِنْهُمْ مِنْ أَحَدٍ يُحَدِّثُ بِحَدِيثٍ إِلَّا وَدَّ أَنَّ أَخَاهُ كَفَاهُ الْحَدِيثَ وَلَا يُسْأَلُ عَنْ فُتْيَا إِلَّا وَدَّ أَنَّ أَخَاهُ كَفَاهُ الْفُتْيَا

आम्हाला [अबू नु'आयम] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [सुफ्यन] यांच्याकडून ['अथो' बिन अस-स'आयब] यांच्याकडून कथन केले, ज्यांनी म्हटले: "मी [अब्दुर्रहमान बिन अबू लायला] यांना म्हणताना ऐकले: "खरोखरच, मला या मशिदीत (पैगंबर यांच्या मशीदीत) अंसारपैकी एकशे वीस पुरुष सापडले; त्यापैकी कोणीही हदीस सांगत नसे जोपर्यंत त्याला हे पसंत नसे की त्याचा भाऊ ती हदीस सांगो, आणि कायदेशीर निर्णय विचारला जात नसे जोपर्यंत त्याला हे पसंत नसे की त्याचा भाऊ तो निर्णय देो."