Imam Darimi : 69

أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيُّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ لَمَّا فَتَحْنَا خَيْبَرَ أُهْدِيَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَاةٌ فِيهَا سُمٌّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اجْمَعُوا لِي مَنْ كَانَ هَا هُنَا مِنْ الْيَهُودِ فَجُمِعُوا لَهُ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي سَائِلُكُمْ عَنْ شَيْءٍ فَهَلْ أَنْتُمْ صَادِقِيَّ عَنْهُ قَالُوا نَعَمْ يَا أَبَا الْقَاسِمِ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَبُوكُمْ قَالُوا أَبُونَا فُلَانٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَذَبْتُمْ بَلْ أَبُوكُمْ فُلَانٌ قَالُوا صَدَقْتَ وَبَرَرْتَ فَقَالَ لَهُمْ هَلْ أَنْتُمْ صَادِقِيَّ عَنْ شَيْءٍ إِنْ سَأَلْتُكُمْ عَنْهُ فَقَالُوا نَعَمْ وَإِنْ كَذَبْنَاكَ عَرَفْتَ كَذِبَنَا كَمَا عَرَفْتَ فِي آبَائِنَا فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَنْ أَهْلُ النَّارِ فَقَالُوا نَكُونُ فِيهَا يَسِيرًا ثُمَّ تَخْلُفُونَا فِيهَا قَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اخْسَئُوا فِيهَا وَاللَّهِ لَا نَخْلُفُكُمْ فِيهَا أَبَدًا ثُمَّ قَالَ لَهُمْ هَلْ أَنْتُمْ صَادِقِيَّ عَنْ شَيْءٍ إِنْ سَأَلْتُكُمْ عَنْهُ قَالُوا نَعَمْ قَالَ هَلْ جَعَلْتُمْ فِي هَذِهِ الشَّاةِ سُمًّا قَالُوا نَعَمْ قَالَ مَا حَمَلَكُمْ عَلَى ذَلِكَ قَالُوا أَرَدْنَا إِنْ كُنْتَ كَاذِبًا أَنْ نَسْتَرِيحَ مِنْكَ وَإِنْ كُنْتَ نَبِيًّا لَمْ يَضُرَّكَ

আমাক কৈছে [আব্দুল্লাহ বিন ছালিহে] মোক কৈছে [আল লাইৎছে] মোক [ছাইদ বিন আবু ছাইদ আল মকবুৰী] [আবু হুৰাইৰা] ৰাদলিয়াল্লাহআনহুৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; ‘যেতিয়া আমি খাইবাৰ জয় কৰিছিলো তেতিয়া ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক বিষাক্ত ছাগলী উপহাৰ দিয়া হৈছিল। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে লগে লগে ক’লে, ‘অনুগ্ৰহ কৰি ইয়াত থকা ইহুদীসকলক গোট খোৱা। ' গতিকে তেওঁলোকে সেইবোৰ তেওঁৰ ওচৰলৈ গোটাই লৈ গ'ল। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে: ‘মই আপোনাক কিবা এটা কথা সুধিম, আপুনি সততাৰে উত্তৰ দিবনে? ', তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে; 'হয়, হে আবু কাছিম -নবী মহম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম-।' ' তেতিয়া ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে সুধিলে: 'তোমাৰ পিতৃ কোন? ' তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে; 'আমাৰ দেউতা অমুক।' ' তেতিয়া ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক'লে: 'আপুনি মিছা কথা কৈছে!, কিন্তু আপোনাৰ পিতৃ অমুক।' ' তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে; ‘মহামহিম ডাঙৰীয়াই ঠিকেই কৈছে। ’ তাৰ পাছত তেওঁ তেওঁলোকক ক’লে: ‘মই যদি তোমাক কিবা এটা কথা সুধিম তেন্তে তুমি সৎ হ’বানে? ' তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে; ‘হয়, আৰু আমি মিছা কথা ক’লে আপুনিও গম পাব, যেনেকৈ আপুনি আমাৰ পিতৃ-মাতৃক চিনি পায়। ' ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে তেওঁলোকক সুধিলে: 'নহকৰ বাসিন্দা কোন? ' তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে; 'আমি কিছু সময় ইয়াত আছিলো আৰু তাৰ পিছত তেওঁ আমাৰ ঠাইত তাত আছিল।' ' গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে তেওঁলোকক ক'লে: তোমালোক ইয়াত অপমানিত হ'ব, আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তাআলাৰ দ্বাৰা আমি ইয়াত তোমালোকৰ ঠাই চিৰদিনৰ বাবে নলওঁ। তেতিয়া ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁলোকক সুধিলে: মই তোমালোকক সোধা প্ৰশ্নৰ বিষয়ে তোমালোকে সঁচা কথা ক’বানে?, তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে; হয়। তেওঁ ক’লে: ছাগলীৰ মাংসত বিষ দিলে নেকি? তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে; হয়, তেওঁ সুধিলে: কিহৰ বাবে আপুনি তেনেকুৱা কৰিলে? তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে: আমি মুক্ত হ’ব বিচাৰিছিলো যদি ৰজা মিছলীয়া হয় আৰু যদি ৰজা সঁচাকৈয়ে নবী হয় তেন্তে বিষে তেওঁৰ কোনো ক্ষতি নকৰে।