Imam Malik : 1591

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَعْمَلَ رَجُلًا مِنْ بَنِي عَبْدِ الْأَشْهَلِ عَلَى الصَّدَقَةِ فَلَمَّا قَدِمَ سَأَلَهُ إِبِلًا مِنْ الصَّدَقَةِ فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى عُرِفَ الْغَضَبُ فِي وَجْهِهِ وَكَانَ مِمَّا يُعْرَفُ بِهِ الْغَضَبُ فِي وَجْهِهِ أَنْ تَحْمَرَّ عَيْنَاهُ ثُمَّ قَالَ إِنَّ الرَّجُلَ لَيَسْأَلُنِي مَا لَا يَصْلُحُ لِي وَلَا لَهُ فَإِنْ مَنَعْتُهُ كَرِهْتُ الْمَنْعَ وَإِنْ أَعْطَيْتُهُ أَعْطَيْتُهُ مَا لَا يَصْلُحُ لِي وَلَا لَهُ فَقَالَ الرَّجُلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَا أَسْأَلُكَ مِنْهَا شَيْئًا أَبَدًا

مونکي مالڪ کان روايت آهي ته [عبدالله بن ابي بڪر] پنهنجي پيءُ کان، جنهن چيو ته: 'الله جي رسول صلي الله عليه وسلم بني عبدالعشق جي هڪ ماڻهوءَ کي زڪوات جمع ڪندڙ مقرر ڪيو. جڏهن هو پهتو ته ان ماڻهوءَ زڪوات مان هڪ اُٺ گهريو. پوءِ الله جي رسول صلي الله عليه وسلم ناراض ٿيا، ۽ سندس غصو سندس چهري تي ظاهر هو. سندس غصي جي نشانين مان هڪ اهو هو ته سندس اکيون ڳاڙهيون ٿي ويون. پوءِ فرمايائون: 'بيشڪ، هڪ ماڻهوءَ مون کان اهڙي شيءِ گهري جيڪا نه منهنجي لاءِ آهي ۽ نه ئي سندس لاءِ. جيڪڏهن مان ان کي انڪار ڪريان ٿو ته مان انڪار ڪرڻ پسند نٿو ڪريان - ڏيڻ -. جيڪڏهن مان ان کي ڏيان ٿو ته ان جو مطلب آهي ته مان اهڙي شيءِ ڏئي رهيو آهيان جيڪا نه منهنجي لاءِ آهي ۽ نه ئي ان لاءِ قبول ڪرڻ لاءِ.' پوءِ ان ماڻهوءَ چيو: 'يا الله جا رسول، مان ڪڏهن به توهان کان ڪجهه نه گهرندس.'