Imam Malik : 1539

و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ قَالَجَاءَتْ امْرَأَةٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ دَارٌ سَكَنَّاهَا وَالْعَدَدُ كَثِيرٌ وَالْمَالُ وَافِرٌ فَقَلَّ الْعَدَدُ وَذَهَبَ الْمَالُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعُوهَا ذَمِيمَةً

Na faamatala mai e Malik ia te aʻu mai ia [Yahya bin Saʻid] o lē na fai mai: 'Na sau se fafine i le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) ma fai atu: 'Le Avefeau a Allah, sa ma nonofo i se fale, e toatele tagata e nonofo ai, ma e tele foʻi le tamaoaiga. Ona toʻaitiiti lea o tagata e nonofo ai ma ua uma le tamaoaiga.' Na fai mai le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah): 'Ia faamaasiasia le fale.'