Imam Malik : 1464
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ يَقُولُ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍفَقَالَ لَهُ إِنَّ لِي يَتِيمًا وَلَهُ إِبِلٌ أَفَأَشْرَبُ مِنْ لَبَنِ إِبِلِهِ فَقَالَ لَهُ ابْنُ عَبَّاسٍ إِنْ كُنْتَ تَبْغِي ضَالَّةَ إِبِلِهِ وَتَهْنَأُ جَرْبَاهَا وَتَلُطُّ حَوْضَهَا وَتَسْقِيهَا يَوْمَ وِرْدِهَا فَاشْرَبْ غَيْرَ مُضِرٍّ بِنَسْلٍ وَلَا نَاهِكٍ فِي الْحَلْبِ
Malikek [Yahya bin Sa'id] esan zidan: «[Al Qasim bin Muhammad] esaten entzun nuen: 'Norbait Abdullah bin Abbasengana etorri zen, eta hark esan zion: 'Umezurtz bat daukat, haurrak gamelu bat du. Edan al dezaket gamelu-esnea?'». [Ibn Abbasek] erantzun zion: 'Gamelua galduta aurkitu nahi baduzu, margotu bere sarna eta estali lurrez zuloa estaltzeko, eta eman zerbait edateko gamelua egarri denean. Beraz, edan esnea sudurra kaltetu gabe edo esnea ateratzen ari zaren bitartean amaitu gabe'.