Doa Nabi di Qubbah (kemah); memohon janji dan perjanjian Allah
Imam Bukhari : 3659
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ حَوْشَبٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ حَدَّثَنَا خَالِدٌ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ بَدْرٍ اللَّهُمَّ إِنِّي أَنْشُدُكَ عَهْدَكَ وَوَعْدَكَ اللَّهُمَّ إِنْ شِئْتَ لَمْ تُعْبَدْ فَأَخَذَ أَبُو بَكْرٍ بِيَدِهِ فَقَالَ حَسْبُكَ فَخَرَجَ وَهُوَ يَقُولُ{ سَيُهْزَمُ الْجَمْعُ وَيُوَلُّونَ الدُّبُرَ }
A y’a fɔ ne ye ko [Muhamadu bin Ubaidullah bin Hawsyab] y’a fɔ an ye [Abdul Wahab] y’a fɔ an ye ko [Khalid] ka bɔ [Ikrimah] ka bɔ [Ibn Abbas] ko; Nabi sallallaahu ‘alayihi wasallam ye delili kɛ Badiri kɛlɛ wagati la ko: ‘E Ala, n b’i ka garanti ni layidu ɲini i fɛ. E Ala, n’i b’a fɛ, i tɛna bato’. O la, Abu Bakri y’a kamankun minɛ k’a fɔ; ‘O be bɔ’. O la, a bɔra k’a fɔ -ka vɛrise kalan-: ‘O kulu bena see sɔrɔ siga t’a la, a bena kɔsegi kɔfɛ’. -QS al-Kamar vɛrise 45-.