Imam Malik : 1366
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِأَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ يُقَالُ لَهُ أُحَيْحَةُ بْنُ الْجُلَاحِ كَانَ لَهُ عَمٌّ صَغِيرٌ هُوَ أَصْغَرُ مِنْ أُحَيْحَةَ وَكَانَ عِنْدَ أَخْوَالِهِ فَأَخَذَهُ أُحَيْحَةُ فَقَتَلَهُ فَقَالَ أَخْوَالُهُ كُنَّا أَهْلَ ثُمِّهِ وَرُمِّهِ حَتَّى إِذَا اسْتَوَى عَلَى عُمَمِهِ غَلَبَنَا حَقُّ امْرِئٍ فِي عَمِّهِ قَالَ عُرْوَةُ فَلِذَلِكَ لَا يَرِثُ قَاتِلٌ مَنْ قَتَلَ
Malikek [Yahya bin Sa'id]-engandik ['Urwah bin Zubair]-engandik kontatu zidan, eta honek esan zuen: Uhaihah bin Al Julah izeneko Ansarreko gizon batek osaba gazte bat zuen, bera baino gazteagoa ere. Eta bere osaba txikia amaren aldeko osabekin bizi zen. Orduan, Uhaihah-ek hartu eta hil egin zuen. Amaren aldeko osabeek esan zuten: 'Txikia zenean zaintzen genuen, eta hazi eta heldu bihurtu zenean, Uhaihah-ek indarrez kendu zigun'. 'Urwah-ek esan zuen: 'Beraz, hiltzaile batek ez du hiltzen duenaren ondasunik jasotzen'.