Imam Malik : 1335
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ قَالَكُنْتُ أَسْقِي أَبَا عُبَيْدَةَ بْنَ الْجَرَّاحِ وَأَبَا طَلْحَةَ الْأَنْصَارِيَّ وَأُبَيَّ بْنَ كَعْبٍ شَرَابًا مِنْ فَضِيخٍ وَتَمْرٍ قَالَ فَجَاءَهُمْ آتٍ فَقَالَ إِنَّ الْخَمْرَ قَدْ حُرِّمَتْ فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ يَا أَنَسُ قُمْ إِلَى هَذِهِ الْجِرَارِ فَاكْسِرْهَا قَالَ فَقُمْتُ إِلَى مِهْرَاسٍ لَنَا فَضَرَبْتُهَا بِأَسْفَلِهِ حَتَّى تَكَسَّرَتْ
Malikek [Ishaq bin Abdullah bin Abu Talhah] esan dit [Anas bin Malikek] esanez: "Datil gazte eta helduen zukuko ura eman nien Abu Ubaidah bin Al Jarrah, Abu Talhah Al Ansari eta Ubay bin Ka'abi". Anasek esan zuen: "Orduan norbait etorri zen eta ardoa debekatuta zegoela esan zuen, Abu Talhahek esan zuen: 'Anas, jaiki eta suntsitu ontzi hauek'. Anasek esan zuen: "Beraz, gure upelaren ondora hurbildu eta behetik jo nuen hautsi arte".