Imam Malik : 1321

حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرِو بْنِ الْحَضْرَمِيِّ جَاءَ بِغُلَامٍ لَهُ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَقَالَ لَهُ اقْطَعْ يَدَ غُلَامِي هَذَا فَإِنَّهُ سَرَقَ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ مَاذَا سَرَقَ فَقَالَ سَرَقَ مِرْآةً لِامْرَأَتِي ثَمَنُهَا سِتُّونَ دِرْهَمًا فَقَالَ عُمَرُ أَرْسِلْهُ فَلَيْسَ عَلَيْهِ قَطْعٌ خَادِمُكُمْ سَرَقَ مَتَاعَكُمْ

Mi è stât contât di Malik di [Ibnu Shihab] di [As Sa’ib ben Yazid] che Abdullah ben Amru ben Al Hadlrami al vignì cul so servidôr a Umar ben Khattab, disint; ‘Taiâ la man de mê servade, e à robât! ’ al domandà Umar; ‘Cje al à robât? ’ al rispuindè; “Al à robât il specul di mê femine che al valeve sessante dirhams”. [Umar] al disè; ‘Liberâlu, parcè che no si pues taiâ lis mans dal to serf che al robe la tô proprietât’.