Imam Malik : 1300

حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ صَفِيَّةَ بِنْتَ أَبِي عُبَيْدٍ أَخْبَرَتْهُ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَأُتِيَ بِرَجُلٍ قَدْ وَقَعَ عَلَى جَارِيَةٍ بِكْرٍ فَأَحْبَلَهَا ثُمَّ اعْتَرَفَ عَلَى نَفْسِهِ بِالزِّنَا وَلَمْ يَكُنْ أَحْصَنَ فَأَمَرَ بِهِ أَبُو بَكْرٍ فَجُلِدَ الْحَدَّ ثُمَّ نُفِيَ إِلَى فَدَكَ

[Nafi]-den Malik maňa [Şafiýa bint Ubaýdyň] oňa bir gezek [Abu Bekr As Syddyk] bir erkek bilen jynsy gatnaşykda bolanda, ol aýal göwreli bolýança gyz bilen jynsy gatnaşykda bolanda, ol adam öýlenmedik bolsa-da, öz hereketlerini boýun aldy diýip aýdandygyny aýtdy. Soňra Abu Bekr ony baglap, soňra Fadaga sürgün etmegi buýurdy.