Imam Malik : 1300
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ صَفِيَّةَ بِنْتَ أَبِي عُبَيْدٍ أَخْبَرَتْهُ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَأُتِيَ بِرَجُلٍ قَدْ وَقَعَ عَلَى جَارِيَةٍ بِكْرٍ فَأَحْبَلَهَا ثُمَّ اعْتَرَفَ عَلَى نَفْسِهِ بِالزِّنَا وَلَمْ يَكُنْ أَحْصَنَ فَأَمَرَ بِهِ أَبُو بَكْرٍ فَجُلِدَ الْحَدَّ ثُمَّ نُفِيَ إِلَى فَدَكَ
Malik ni jɛ [Nafi’] lɛ kɛɛ mi akɛ [Shafiyah bint ‘Ubaid] kɛɛ lɛ akɛ be ko beni [Abu Bakar As Siddiq] kɛ nuu ko ni kɛ nyɔŋ yoo ko ni ji obalayoo fro lolo kɛyashi eŋɔ musu lɛ ná bɔlɛ kpe lɛ, nuu lɛ kpɛlɛ enifeemɔi lɛ anɔ, eyɛ mli akɛ eboteee gbalashihilɛ mli moŋ. No sɛɛ lɛ, Abu Bakr fã koni afĩ lɛ, ni no sɛɛ lɛ, ajie lɛ kɛtee Fadak’.