Imam Malik : 1297

حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُ لَمَّا صَدَرَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِمِنْ مِنًى أَنَاخَ بِالْأَبْطَحِ ثُمَّ كَوَّمَ كَوْمَةً بَطْحَاءَ ثُمَّ طَرَحَ عَلَيْهَا رِدَاءَهُ وَاسْتَلْقَى ثُمَّ مَدَّ يَدَيْهِ إِلَى السَّمَاءِ فَقَالَ اللَّهُمَّ كَبِرَتْ سِنِّي وَضَعُفَتْ قُوَّتِي وَانْتَشَرَتْ رَعِيَّتِي فَاقْبِضْنِي إِلَيْكَ غَيْرَ مُضَيِّعٍ وَلَا مُفَرِّطٍ ثُمَّ قَدِمَ الْمَدِينَةَ فَخَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ سُنَّتْ لَكُمْ السُّنَنُ وَفُرِضَتْ لَكُمْ الْفَرَائِضُ وَتُرِكْتُمْ عَلَى الْوَاضِحَةِ إِلَّا أَنْ تَضِلُّوا بِالنَّاسِ يَمِينًا وَشِمَالًا وَضَرَبَ بِإِحْدَى يَدَيْهِ عَلَى الْأُخْرَى ثُمَّ قَالَ إِيَّاكُمْ أَنْ تَهْلِكُوا عَنْ آيَةِ الرَّجْمِ أَنْ يَقُولَ قَائِلٌ لَا نَجِدُ حَدَّيْنِ فِي كِتَابِ اللَّهِ فَقَدْ رَجَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَجَمْنَا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْلَا أَنْ يَقُولَ النَّاسُ زَادَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فِي كِتَابِ اللَّهِ تَعَالَى لَكَتَبْتُهَا الشَّيْخُ وَالشَّيْخَةُ فَارْجُمُوهُمَا أَلْبَتَّةَ فَإِنَّا قَدْ قَرَأْنَاهَاقَالَ مَالِك قَالَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ فَمَا انْسَلَخَ ذُو الْحِجَّةِ حَتَّى قُتِلَ عُمَرُ رَحِمَهُ اللَّهُ قَالَ يَحْيَى سَمِعْت قَوْله تَعَالَى يَقُولُ قَوْلُهُ الشَّيْخُ وَالشَّيْخَةُ يَعْنِي الثَّيِّبَ وَالثَّيِّبَةَ فَارْجُمُوهُمَا أَلْبَتَّةَ

مالڪ مون کي [يحيى بن سعيد] کان [سعيد بن مسيب] کان ٻڌايو ته هن کيس چوندي ٻڌو ته: 'جڏهن [عمر بن خطاب] منيٰ کان پهتو، تڏهن هن پنهنجي اونٽ کي ابطح تي هلائي ڇڏيو. پوءِ عمر ڪنڪريون گڏ ڪيون ۽ انهن کي ڍير ڪري ڇڏيو. پوءِ هن ليٽي پنهنجي چادر سان ڪنڪريون ڍڪي ڇڏيون، پنهنجا هٿ آسمان ڏانهن ڊگها ڪيا ۽ چيو: 'اي الله، منهنجي عمر وڌي وئي آهي، منهنجي طاقت ڪمزور ٿي وئي آهي، ۽ منهنجي قوم ٽڙي پکڙجڻ شروع ٿي وئي آهي، تنهن ڪري مون کي ضايع ڪرڻ يا وڌاءُ ڪرڻ کان سواءِ پنهنجي حضور ۾ دعوت ڏيو'. پوءِ هو مديني ويو ۽ ماڻهن جي اڳيان وعظ ڪندي چيو، 'اي ماڻهو، بيشڪ موجوده قاعدا توهان تي لاڳو ٿيا آهن ۽ توهان تي فرض ڪيا ويا آهن جيڪي پورا ٿيڻ گهرجن. توهان واضح قاعدن کان مٿي رهجي ويا آهيو، جيستائين توهان ماڻهن کي کاٻي ۽ ساڄي گمراھ نه ڪريو'. -جڏهن ته عمر هڪ هٿ تي تاڙي وڄائي اهو ثابت ڪيو - جڏهن ته چيو ته: 'سنگسار جي آيت کي ڇڏي ڏيڻ سان هلاڪ نه ٿيو، يعني ڪنهن چيو ته؛ اسان کي الله جي ڪتاب ۾ ٻه سزائون نه ملنديون آهن'. رسول الله صلي الله عليه وسلم رجم ڪيو آهي، ۽ اسان به ڪيو آهي. قسم آهي ان ذات جو جنهن جي هٿ ۾ روح آهي، جيڪڏهن ماڻهن اهو نه چيو هجي ها ته عمر بن خطاب الله جي ڪتاب ۾ ڪجهه وڌايو آهي، ته مان اهو قرآن ۾ لکان ها؛ 'ڪو پوڙهو مرد يا عورت - جيڪڏهن اهي زنا ڪن ٿا - ته پوءِ انهن ٻنهي کي هڪ ڀيرو سنگسار ڪريو، 'ڇاڪاڻ ته اسان ان کي پڙهيو آهي'. مالڪ چيو؛ يحيٰ بن سعيد چيو؛ سعيد بن مسيب چيو؛ 'ذوالحجه جو مهينو اڃا گذريو نه هو، عمر بن خطاب کي قتل ڪيو ويو'. يحيٰ چيو؛ 'مون الله جو ڪلام ٻڌو آهي - مرد ۽ عورتون جيڪي شادي شده آهن، پوءِ انهن کي سنگسار ڪريو -'.