Imam Malik : 1287

و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ كَانَ يَقُولُإِذَا دَبَّرَ الرَّجُلُ جَارِيَتَهُ فَإِنَّ لَهُ أَنْ يَطَأَهَا وَلَيْسَ لَهُ أَنْ يَبِيعَهَا وَلَا يَهَبَهَا وَوَلَدُهَا بِمَنْزِلَتِهَا

مالڪ مون کي [يحييٰ بن سعيد] کان ٻڌايو ته [سعيد بن مسيب] چيو ته؛ 'جيڪڏهن ڪو مالڪ پنهنجي ٻانهي کي سندس وفات کان پوءِ آزاد ڪرڻ جو واعدو ڪري ٿو، ته پوءِ هو ان سان شادي ڪري سگهي ٿو پر ان کي وڪڻي يا ڪنهن ٻئي کي نه ڏئي سگهي ٿو. ۽ ٻار - غلام - پنهنجي ماءُ جي حيثيت ۾ آهي'.