Imam Malik : 1266

و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ رَجُلًا فِي إِمَارَةِ أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَأَعْتَقَ رَقِيقًا لَهُ كُلَّهُمْ جَمِيعًا وَلَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ غَيْرُهُمْ فَأَمَرَ أَبَانُ بْنُ عُثْمَانَ بِتِلْكَ الرَّقِيقِ فَقُسِمَتْ أَثْلَاثًا ثُمَّ أَسْهَمَ عَلَى أَيِّهِمْ يَخْرُجُ سَهْمُ الْمَيِّتِ فَيَعْتِقُونَ فَوَقَعَ السَّهْمُ عَلَى أَحَدِ الْأَثْلَاثِ فَعَتَقَ الثُّلُثُ الَّذِي وَقَعَ عَلَيْهِ السَّهْمُ

مالڪ مون کي [ربيع بن ابو عبدالرحمان] کان ٻڌايو ته هڪ شخص ابان بن عثمان جي دور ۾ پنهنجن سڀني غلامن کي آزاد ڪيو، جڏهن ته ان وٽ انهن کان سواءِ ڪا به ملڪيت نه هئي. تنهن ڪري [ابان بن عثمان] غلامن کي ٽن حصن ۾ ورهائڻ جو حڪم ڏنو. پوءِ هن انهن لاءِ قرعه اندازي ڪئي، جيڪو به لاٽري ڪڍندو هو ان کي آزاد ڪيو ويندو هو. پوءِ قرعه اندازي انهن مان هڪ حصي تي ٿي، تنهنڪري هن ان غلام کي آزاد ڪيو جيڪو قرعه اندازي ۾ متاثر ٿيو هو.