Imam Malik : 1266
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ رَجُلًا فِي إِمَارَةِ أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَأَعْتَقَ رَقِيقًا لَهُ كُلَّهُمْ جَمِيعًا وَلَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ غَيْرُهُمْ فَأَمَرَ أَبَانُ بْنُ عُثْمَانَ بِتِلْكَ الرَّقِيقِ فَقُسِمَتْ أَثْلَاثًا ثُمَّ أَسْهَمَ عَلَى أَيِّهِمْ يَخْرُجُ سَهْمُ الْمَيِّتِ فَيَعْتِقُونَ فَوَقَعَ السَّهْمُ عَلَى أَحَدِ الْأَثْلَاثِ فَعَتَقَ الثُّلُثُ الَّذِي وَقَعَ عَلَيْهِ السَّهْمُ
Na faamatala mai e Malik ia te aʻu mai ia [Rabiʻah bin Abu Abdurrahman] e faapea, i le taimi o le nofoaiga a Aban bin Uthman, na faasaolotoina e se tasi tagata ana pologa uma, ae leai ni ana meatotino vagana ai i latou. O lea na poloaʻi ai [Aban bin Uthman] ina ia vaevaeina pologa i ni vaega se tolu. Ona ia faia lea o le vili mo i latou, o lē e sau i le vili, o le a faasaolotoina i latou. Ona paʻū lea o le vili i se tasi o vaega, o lea na ia faasaolotoina ai le pologa na faia i le vili.