Imam Malik : 1262
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ دَلَافٍ الْمُزَنِيِّ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَجُلًا مِنْ جُهَيْنَةَ كَانَ يَسْبِقُ الْحَاجَّ فَيَشْتَرِي الرَّوَاحِلَ فَيُغْلِي بِهَا ثُمَّ يُسْرِعُ السَّيْرَ فَيَسْبِقُ الْحَاجَّ فَأَفْلَسَ فَرُفِعَ أَمْرُهُ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَقَالَ أَمَّا بَعْدُ أَيُّهَا النَّاسُ فَإِنَّ الْأُسَيْفِعَ أُسَيْفِعَ جُهَيْنَةَ رَضِيَ مِنْ دِينِهِ وَأَمَانَتِهِ بِأَنْ يُقَالَ سَبَقَ الْحَاجَّ أَلَا وَإِنَّهُ قَدْ دَانَ مُعْرِضًا فَأَصْبَحَ قَدْ رِينَ بِهِ فَمَنْ كَانَ لَهُ عَلَيْهِ دَيْنٌ فَلْيَأْتِنَا بِالْغَدَاةِ نَقْسِمُ مَالَهُ بَيْنَهُمْ وَإِيَّاكُمْ وَالدَّيْنَ فَإِنَّ أَوَّلَهُ هَمٌّ وَآخِرَهُ حَرْبٌ
Naʻe talamai ʻe Malik kiate au meia [Umar bin Abdurlahman bin Dalaf Al Musani] meia [ʻene tamaí] naʻe ʻalu ha tangata mei Juhainah ʻi ha taimi ʻe taha ʻo Hajj, peá ne fakatau mai ha ngaahi kāmeli ʻe niʻihi naʻe feʻunga ke heka ʻo lahi ange. Na'a ne fakavave'i 'ene fononga ke a'u ki he kakai na'a nau 'alu 'o Hajj, ka kuo nau bankrupt. Pea naʻe lāunga leva ʻa e meʻá kia [Umar bin Khattab] peá ne pehē; 'Amma badu, 'e kakai, ko e faka'auha ko ia ko e faka'auha 'o Juhainah, kuo ne tukuange 'ene lotu mo 'ene fekau 'aki 'ene ngaahi ngaue 'a'ana. ‘Okú ke ‘ilo‘i, ko hono mo‘oní kuó ne loto-to‘a ke fakaofiofi ki he fakatu‘utāmakí koe‘uhi ke ne ma‘u ‘i ha tauhele ‘oku faingata‘a ke hola mei ai. Ko hai 'oku 'i ai ha'ane mo'ua ke ha'u kiate kitautolu 'apongipongi, te tau vahevahe 'ene koloa, pea faka'ehi'ehi mei he mo'ua he ko e kamata'anga ko e lotomamahi pea ko e iku'anga ko e masiva mo e mole'.