Imam Malik : 1262

و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ دَلَافٍ الْمُزَنِيِّ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَجُلًا مِنْ جُهَيْنَةَ كَانَ يَسْبِقُ الْحَاجَّ فَيَشْتَرِي الرَّوَاحِلَ فَيُغْلِي بِهَا ثُمَّ يُسْرِعُ السَّيْرَ فَيَسْبِقُ الْحَاجَّ فَأَفْلَسَ فَرُفِعَ أَمْرُهُ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَقَالَ أَمَّا بَعْدُ أَيُّهَا النَّاسُ فَإِنَّ الْأُسَيْفِعَ أُسَيْفِعَ جُهَيْنَةَ رَضِيَ مِنْ دِينِهِ وَأَمَانَتِهِ بِأَنْ يُقَالَ سَبَقَ الْحَاجَّ أَلَا وَإِنَّهُ قَدْ دَانَ مُعْرِضًا فَأَصْبَحَ قَدْ رِينَ بِهِ فَمَنْ كَانَ لَهُ عَلَيْهِ دَيْنٌ فَلْيَأْتِنَا بِالْغَدَاةِ نَقْسِمُ مَالَهُ بَيْنَهُمْ وَإِيَّاكُمْ وَالدَّيْنَ فَإِنَّ أَوَّلَهُ هَمٌّ وَآخِرَهُ حَرْبٌ

مالڪ مون کي [عمر بن عبدالرحمان بن دلاف المزني] کان [پنهنجي پيءُ] کان ٻڌايو ته هڪ ڀيري جهينه جو هڪ ماڻهو حج تي ويو، ۽ سواري لاءِ مناسب ڪيترائي اُٺ خريد ڪيا. هن پنهنجي سفر کي تيز ڪيو ته جيئن انهن ماڻهن سان ملي سگهي جيڪي حج تي ويا هئا، پر ديوالي ۾ پئجي ويا هئا. پوءِ معاملي جي شڪايت [عمر بن خطاب] ڏانهن ڪئي وئي ۽ هن چيو؛ 'امّا بدو، اي ماڻهو، تباهي جهينه جي تباهي آهي، هن پنهنجي عمل سان پنهنجو دين ۽ پيغام ڇڏي ڏنو آهي. توهان ڄاڻو ٿا، حقيقت ۾ هن خطري جي ويجهو پهچڻ جي همت ڪئي آهي ته جيئن هو هڪ اهڙي ڦندي ۾ ڦاسي پوي جنهن کان بچڻ ڏکيو آهي. جنهن تي قرض آهي اهو سڀاڻي صبح اسان وٽ اچي، اسان ان جي دولت کي ورهائينداسين، ۽ قرض کان پاسو ڪنداسين ڇاڪاڻ ته شروعات غم آهي ۽ آخر غربت ۽ نقصان آهي.'