इमाम मलिक : 1253

و حَدَّثَنِي مَالِك أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ شِهَابٍ يَقُولُكَانَتْ ضَوَالُّ الْإِبِلِ فِي زَمَانِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ إِبِلًا مُؤَبَّلَةً تَنَاتَجُ لَا يَمَسُّهَا أَحَدٌ حَتَّى إِذَا كَانَ زَمَانُ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ أَمَرَ بِتَعْرِيفِهَا ثُمَّ تُبَاعُ فَإِذَا جَاءَ صَاحِبُهَا أُعْطِيَ ثَمَنَهَا

मालिक यांनी मला सांगितले की त्यांनी [इब्न शिहब] यांना म्हणताना ऐकले: "उमर इब्न अल-खत्ताब यांच्या काळात हरवलेल्या उंटांची संख्या इतकी जास्त होती की त्यांची संख्या वाढतच गेली आणि कोणीही त्यांना घेतले नाही. [उथमान इब्न अफ़्फान] यांच्या काळात, एकदा त्यांची वैशिष्ट्ये ओळखली गेली की, त्यांनी त्यांना विकण्याचा आदेश दिला; जर मालक पुढे आला, तर विक्रीतून मिळालेले पैसे त्याला दिले जात."