Imam Malik : 1244
حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ دَاوُدَ بْنِ الْحُصَيْنِ عَنْ أَبِي غَطَفَانَ بْنِ طَرِيفٍ الْمُرِّيِّ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَمَنْ وَهَبَ هِبَةً لِصِلَةِ رَحِمٍ أَوْ عَلَى وَجْهِ صَدَقَةٍ فَإِنَّهُ لَا يَرْجِعُ فِيهَا وَمَنْ وَهَبَ هِبَةً يَرَى أَنَّهُ إِنَّمَا أَرَادَ بِهَا الثَّوَابَ فَهُوَ عَلَى هِبَتِهِ يَرْجِعُ فِيهَا إِذَا لَمْ يُرْضَ مِنْهَا
Malik atene na mbi na mbage ti [Daud bin Al Hushain] so alondo na [Abu Ghatafan bin Tharif Al Mari] so [Omar bin Khattab] atene; ‘Zo so amû mbeni matabisi ti kpengba songo ti kamarade, wala ti mû maboko na azo, a lingbi lo kiri na ni pëpe. Zo so amû matabisi, na beku ti wara mbeni futa, na pekoni lo lingbi ti kiri ti mû ni tongana matabisi ni anzere na lo pëpe’.