Imam Malik : 1237
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى الْمَازِنِيِّ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَكَانَ فِي حَائِطِ جَدِّهِ رَبِيعٌ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ فَأَرَادَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ أَنْ يُحَوِّلَهُ إِلَى نَاحِيَةٍ مِنْ الْحَائِطِ هِيَ أَقْرَبُ إِلَى أَرْضِهِ فَمَنَعَهُ صَاحِبُ الْحَائِطِ فَكَلَّمَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فِي ذَلِكَ فَقَضَى لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ بِتَحْوِيلِهِ
A fen erenikem Malik seni [‘Amru bin Yahya Al Muzani] seni [seman we] a apasa; ‘Lon ewe atake an seman we chinnap a wor eu kukkun chanpupu an Abdurrahman bin ‘auf, ina minne, Abdurrahman bin ‘auf a mochen uwei ewe kukkun chanpupu ngeni eu kinikinin ewe atake pwe epwe arap ngeni fonuan we. Nge ewe chon atake a pinei. Iwe, a ngününgün usun ei ngeni [Umar], iwe, Umar a ngeni ewe kefil pwe epwe tongeni amwökütü i.