Imam Malik : 1228
و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ أَبِي عُبَيْدٍ أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَمَا بَالُ رِجَالٍ يَطَئُونَ وَلَائِدَهُمْ ثُمَّ يَدَعُوهُنَّ يَخْرُجْنَ لَا تَأْتِينِي وَلِيدَةٌ يَعْتَرِفُ سَيِّدُهَا أَنْ قَدْ أَلَمَّ بِهَا إِلَّا قَدْ أَلْحَقْتُ بِهِ وَلَدَهَا فَأَرْسِلُوهُنَّ بَعْدُ أَوْ أَمْسِكُوهُنَّ
Naʻe talamai ʻe Malik mei [Nafiʻ] kiate au meia [Shafiyah bint Abu Ubaid] naʻá ne fakahā ange kiate ia naʻe pehē ʻe [Umar bin Khattab]; ‘Fēfē ‘a e kau tangata ‘oku nau fehokotaki fakasino mo ‘enau kau pōpula fefiné pea nau toki tukuange kinautolu ke nau ‘alu. "He'ikai ke ha'u ha popula fefine kiate au 'oku fakahaa'i 'e hono 'eiki na'a ne fe'auaki mo ia, tukukehe kapau te u fakapapau'i 'a e iku'anga 'o e tamasi'i ki hono 'eiki, pea tukuange 'a e kau popula fefine pe tauhi kinautolu."