Imam Malik : 1228

و حَدَّثَنِي مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ أَبِي عُبَيْدٍ أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَمَا بَالُ رِجَالٍ يَطَئُونَ وَلَائِدَهُمْ ثُمَّ يَدَعُوهُنَّ يَخْرُجْنَ لَا تَأْتِينِي وَلِيدَةٌ يَعْتَرِفُ سَيِّدُهَا أَنْ قَدْ أَلَمَّ بِهَا إِلَّا قَدْ أَلْحَقْتُ بِهِ وَلَدَهَا فَأَرْسِلُوهُنَّ بَعْدُ أَوْ أَمْسِكُوهُنَّ

Na taʻu mai e Malik ia te aʻu mai ia [Nafi'] mai ia [Shafiyyah bint Abu Ubaid] na ia taʻu atu ia te ia; na fai mai [Umar bin Khattab]; 'Ae faʻapefea aliʻi e momoe ma a latou pologa teine ona tuʻuina atu lea o i latou e ō? E leai se pologa teine e sau ia te aʻu e fai mai lona matai ua ia momoe ma ia, seʻi vagana ua ou fuafuaina le gafa o lana tama i -lona matai-, o lea ia faʻasaʻoloto ia pologa teine pe taofi i latou.'