Imam Malik : 1212
قَالَ يَحْيَى قَالَ مَالِك عَنْ جَمِيلِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُؤَذِّنِ أَنَّهُ كَانَ يَحْضُرُ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِوَهُوَ يَقْضِي بَيْنَ النَّاسِ فَإِذَا جَاءَهُ الرَّجُلُ يَدَّعِي عَلَى الرَّجُلِ حَقًّا نَظَرَ فَإِنْ كَانَتْ بَيْنَهُمَا مُخَالَطَةٌ أَوْ مُلَابَسَةٌ أَحْلَفَ الَّذِي ادُّعِيَ عَلَيْهِ وَإِنْ لَمْ يَكُنْ شَيْءٌ مِنْ ذَلِكَ لَمْ يُحَلِّفْهُ
Yahyak esan zuen; Malikek esan zuen; [Jamil bin Abdurrahman Al muezzin]-engandik: Behin kontseilu batera joan zen [Umar bin Abdul Aziz] jendearen arteko epaia ematen ari zela. Bat-batean, gizon bat agertu zen bere eskubideak beste pertsona bati eskatzen. Beraz, Umarrek ikertu zuen; bien artean anbiguotasunik eta gaizki-ulerturik badago, orduan auzitara eraman zuen pertsonari zin egiteko eskatzen zitzaion. Gatazkarik ez badago, ez da zin egiten.