Larangan hasil penjualan khamr, upah pelacuran, dan hasil penjualan anjing

इमाम मलिक : 1173

حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الْأَنْصَارِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ ثَمَنِ الْكَلْبِ وَمَهْرِ الْبَغِيِّ وَحُلْوَانِ الْكَاهِنِيَعْنِي بِمَهْرِ الْبَغِيِّ مَا تُعْطَاهُ الْمَرْأَةُ عَلَى الزِّنَا وَحُلْوَانُ الْكَاهِنِ رَشْوَتُهُ وَمَا يُعْطَى عَلَى أَنْ يَتَكَهَّنَ

याह्या यांनी मला मलिक यांच्याकडून [इब्न शिहब] यांच्याकडून [अबू बक्र बिन अब्दुर्रहमान बिन अल-हारीथ बिन हिशाम] यांच्याकडून [अबू मसूद अल-अंसारी] यांनी सांगितले की, "अल्लाहचे प्रेषित, अल्लाहची शांती आणि आशीर्वाद त्यांच्यावर असोत, यांनी कुत्र्यांच्या विक्रीतून मिळणाऱ्या संपत्तीचा, वेश्याच्या पगाराचा आणि जादूगाराच्या पगाराचा वापर करण्यास मनाई केली." वेश्याच्या पगाराने अभिप्रेत म्हणजे व्यभिचारातून स्त्रीला मिळणारी संपत्ती. जादूगाराच्या पगाराने म्हणजे त्याच्या सेवांसाठी त्याला दिलेली लाच.