Imam Malik : 1021
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُأَيُّمَا رَجُلٍ آلَى مِنْ امْرَأَتِهِ فَإِنَّهُ إِذَا مَضَتْ الْأَرْبَعَةُ الْأَشْهُرِ وُقِفَ حَتَّى يُطَلِّقَ أَوْ يَفِيءَ وَلَا يَقَعُ عَلَيْهِ طَلَاقٌ إِذَا مَضَتْ الْأَرْبَعَةُ الْأَشْهُرِ حَتَّى يُوقَفَ
A erenikem seni Malik seni [Nafi’] seni [Apdullah bin Umar] a apasa; ‘Eman mwän mi akapel pwe esap lisowu ngeni pwülüan, are a fen lap seni ükükün rüanü maram. Ina minne, a tingor pwe epwe tipeppos lon an kewe kapas; kopwe mu seni i are esap. Iwe, ewe mufesen ese fis tori ewe mwan a annetata an kewe kapas inaamwo ika ewe ukukun fomon maram a fen lo.’