Imam Malik : 1014
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُإِذَا مَلَّكَ الرَّجُلُ امْرَأَتَهُ أَمْرَهَا فَالْقَضَاءُ مَا قَضَتْ بِهِ إِلَّا أَنْ يُنْكِرَ عَلَيْهَا وَيَقُولُ لَمْ أُرِدْ إِلَّا وَاحِدَةً فَيَحْلِفُ عَلَى ذَلِكَ وَيَكُونُ أَمْلَكَ بِهَا مَا كَانَتْ فِي عِدَّتِهَا
Na faamatala mai ia te aʻu mai ia Malik mai ia [Nafi'] e faapea [o Abdullah bin Umar] na fai mai: 'Afai e tuua e se tane ana mataupu i lana ava, o lona uiga o le faaiuga mulimuli e i ona lima. Seʻi vagana ua faafitia e le tane - ana upu - ma fai mai: 'Ou te le manaʻo i se isi lava mea vagana ai le teteʻa e tasi,' ona tatau lea ona ia tautō o le a tumau pea lona aia tatau i lana ava pe afai o loo i ai pea o ia i le vaitaimi faatali.'