Imam Malik : 928

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ عَنْ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ عَنْ مُعَاذِ بْنِ سَعْدٍ أَوْ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍأَنَّ جَارِيَةً لِكَعْبِ بْنِ مَالِكٍ كَانَتْ تَرْعَى غَنَمًا لَهَا بِسَلْعٍ فَأُصِيبَتْ شَاةٌ مِنْهَا فَأَدْرَكَتْهَا فَذَكَّتْهَا بِحَجَرٍ فَسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ لَا بَأْسَ بِهَا فَكُلُوهَا

Мана Малик [Нафи] [Ан Ансар] [Муадз бин Саад] е Саад бин Муадз каланӑ: «Ӗлӗкхи чура Кааб бин Малик Салра качака кӗтӗвӗ ҫӳрет». Унтан пӗр качака вилме патнех ҫитнӗ те, ӑна чулпа пуснӑ. Ҫакӑн ҫинчен Расулуллах саллаллаху алейхи ва салламран ыйтсан, вӑл ҫапла хуравланӑ: — Юрать, ашне ҫи.