Imam Malik : 885
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَغَّبَ فِي الْجِهَادِ وَذَكَرَ الْجَنَّةَ وَرَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ يَأْكُلُ تَمَرَاتٍ فِي يَدِهِ فَقَالَ إِنِّي لَحَرِيصٌ عَلَى الدُّنْيَا إِنْ جَلَسْتُ حَتَّى أَفْرُغَ مِنْهُنَّ فَرَمَى مَا فِي يَدِهِ فَحَمَلَ بِسَيْفِهِ فَقَاتَلَ حَتَّى قُتِلَ
Esan didatenez, [Yahya bin Sa'id]-eko Malik-ek esan zuen: «Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek beti bultzatzen zituen bere lagunak jihadaren alde borrokatzera eta zeruaren edertasuna gogorarazten zien. Garai hartan, eskuan zituen datilak jaten ari zen Ansar gizon bat zegoen, eta gizonak esan zuen: «Munduaren irrika duten pertsona horietako bat naiz, datilak amaitzen baditut». Orduan, gizonak eskuan zituen datilak bota, ezpata hartu eta borrokara joan zen hil arte».