Imam Malik : 824

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي الرِّجَالِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ عَائِشَةَ أُمَّ الْمُؤْمِنِينَكَانَتْ إِذَا حَجَّتْ وَمَعَهَا نِسَاءٌ تَخَافُ أَنْ يَحِضْنَ قَدَّمَتْهُنَّ يَوْمَ النَّحْرِ فَأَفَضْنَ فَإِنْ حِضْنَ بَعْدَ ذَلِكَ لَمْ تَنْتَظِرْهُنَّ فَتَنْفِرُ بِهِنَّ وَهُنَّ حُيَّضٌ إِذَا كُنَّ قَدْ أَفَضْنَ

Dywedwyd wrthyf gan Malik o [Abu Ar Rijal Muhammad bin Abdurrahman] o [Amrah bint Abdurrahman] a ddywedodd, 'Os yw [Aisyah] - Ummul Mukminin - yn mynd ar Hajj gyda menywod, mae hi'n teimlo'n ofnus os ydyn nhw'n mislifu. Felly fe'u rhoddodd yn gyntaf ar Ddiwrnod Nahr, fel y gallai gyflawni tawaf ifadlah. Os ar ôl hynny maen nhw'n profi mislif, yna nid yw'n aros amdanyn nhw -nes eu bod nhw'n bur-, ond mae'n cyflawni tawaf ifadlah ar unwaith tra maen nhw'n mislifu. Yn yr un modd, os ydyn nhw wedi gwneud tawaf ifadlah o'r blaen'.