Imam Malik : 783
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ قَالَمَنْ نَذَرَ بَدَنَةً فَإِنَّهُ يُقَلِّدُهَا نَعْلَيْنِ وَيُشْعِرُهَا ثُمَّ يَنْحَرُهَا عِنْدَ الْبَيْتِ أَوْ بِمِنًى يَوْمَ النَّحْرِ لَيْسَ لَهَا مَحِلٌّ دُونَ ذَلِكَ وَمَنْ نَذَرَ جَزُورًا مِنْ الْإِبِلِ أَوْ الْبَقَرِ فَلْيَنْحَرْهَا حَيْثُ شَاءَ
A fen fis ngeniei seni Malik seni [Nafi’] pwe [Aptullah bin Umar] a apasa; ‘Iö a pwon pwe epwe eäni asor efoch man, epwe äeä ruu üf me makkei, iwe, epwe nielo ünükkün ewe Kaaba are Mina lon ewe Ränin Nahr, ese wor leenien iotek lükün ena. Iö a pwon pwe epwe asor eman kamel ika eman kow, iwe, epwe nielo ekis meinisin’.