Imam Malik : 783

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ قَالَمَنْ نَذَرَ بَدَنَةً فَإِنَّهُ يُقَلِّدُهَا نَعْلَيْنِ وَيُشْعِرُهَا ثُمَّ يَنْحَرُهَا عِنْدَ الْبَيْتِ أَوْ بِمِنًى يَوْمَ النَّحْرِ لَيْسَ لَهَا مَحِلٌّ دُونَ ذَلِكَ وَمَنْ نَذَرَ جَزُورًا مِنْ الْإِبِلِ أَوْ الْبَقَرِ فَلْيَنْحَرْهَا حَيْثُ شَاءَ

A fa na mbi na lege ti Malik so alondo na [Nafi’] so [Abdullah bin Omar] atene; ‘Zo so amû zendo ti mû mbeni nyama ti sandaga, a lingbi lo kanga ni na yâ ti abongo use na lo zia marque na ndo ni, na pekoni lo fâ ni nduru na Kaaba wala Mina na Lâ ti Nahr, mbeni ndo ti sambela ayeke dä pëpe nde na ndo so. Zo so amû zendo ti mû na sandaga chameau wala bagara, na pekoni lo fâ lo na ndo kue’.