Imam Malik : 758

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّهُ قَالَمَنْ سَاقَ بَدَنَةً تَطَوُّعًا فَعَطِبَتْ فَنَحَرَهَا ثُمَّ خَلَّى بَيْنَهَا وَبَيْنَ النَّاسِ يَأْكُلُونَهَا فَلَيْسَ عَلَيْهِ شَيْءٌ وَإِنْ أَكَلَ مِنْهَا أَوْ أَمَرَ مَنْ يَأْكُلُ مِنْهَا غَرِمَهَاو حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ثَوْرِ بْنِ زَيْدٍ الدِّيلِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ مِثْلَ ذَلِكَ

עס איז געווען שייך צו מיר פון מאליק פון [אבן שיהאב] פון [סעיד בן מוסאיאב] אז ער האט געזאגט, 'ווער עס פירט א קעמל צו שעכטן טאטאווו', דעמאלט שטארבט דער קעמל כמעט און ער שעכט אים. אויב ער לאזט די שחיטה עסן דורך מענטשן, איז נישטא קיין חובה אויף אים. אבער אויב ער עסט עס, אָדער באפעלן עמעצער אַנדערש צו עסן עס, דעמאָלט ער איז אין כויוו. האט מיר געזאגט פון מאליק פון [צאור בן זייד עד דילי] פון [עבדאללה בן עבאס] ווי אויבן.