Imam Malik : 736
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ أَبِي النَّضْرِ مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ عُمَيْرٍ مَوْلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ عَنْ أُمِّ الْفَضْلِ بِنْتِ الْحَارِثِأَنَّ نَاسًا تَمَارَوْا عِنْدَهَا يَوْمَ عَرَفَةَ فِي صِيَامِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بَعْضُهُمْ هُوَ صَائِمٌ وَقَالَ بَعْضُهُمْ لَيْسَ بِصَائِمٍ فَأَرْسَلْتُ إِلَيْهِ بِقَدَحِ لَبَنٍ وَهُوَ وَاقِفٌ عَلَى بَعِيرِهِ فَشَرِبَ
Esan didate Malik-eko Yahya-k, [Abu Nadlr] 'Umar bin 'Ubaidullah esklabo ohiarengandik, ['Umair] Abdullah bin 'Abbas esklabo ohiarengandik, [Ummul Fadll bint Al Harith]-engandik, jendeak elkarren artean eztabaidatzen zuela Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-en barauari buruz Arafah egunean. Batzuek esan zuten: 'Baraurik dago', eta beste batzuek: 'Ez dago baraurik'. Orduan, esne baso bat eman nion bere zaldi gainean zihoala, eta gero edan egin zuen.