Sa’i dilakukan tujuh kali perjalanan antara Shafa dan Marwah

Imam Malik : 734

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ أَنَّ سَوْدَةَ بِنْتَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ كَانَتْ عِنْدَ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِفَخَرَجَتْ تَطُوفُ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فِي حَجٍّ أَوْ عُمْرَةٍ مَاشِيَةً وَكَانَتْ امْرَأَةً ثَقِيلَةً فَجَاءَتْ حِينَ انْصَرَفَ النَّاسُ مِنْ الْعِشَاءِ فَلَمْ تَقْضِ طَوَافَهَا حَتَّى نُودِيَ بِالْأُولَى مِنْ الصُّبْحِ فَقَضَتْ طَوَافَهَا فِيمَا بَيْنَهَا وَبَيْنَهُ وَكَانَ عُرْوَةُ إِذَا رَآهُمْ يَطُوفُونَ عَلَى الدَّوَابِّ يَنْهَاهُمْ أَشَدَّ النَّهْيِ فَيَعْتَلُّونَ بِالْمَرَضِ حَيَاءً مِنْهُ فَيَقُولُ لَنَا فِيمَا بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ لَقَدْ خَابَ هَؤُلَاءِ وَخَسِرُوا

Malikek kontatu zidan [Hisham bin Urwah-ek] esan zuela: «[Saudah bint Abdullah bin Umar] Urwah bin az Zubairren emaztea zen. Safa eta Marwa artean Hajj edo Umrah-erako sa'i egitera atera zen oinez, emakume lodia izan arren. Beraz, jendeak Isha otoitza egiten amaitu zuenean bakarrik etortzen zen, eta ez zuen tawafa osatu egunsentirako otoitz egiteko lehen deia egin arte. Hala ere, bere tawafa Isha eta egunsentirako otoitz egiteko deiaren artean osatzen zuen. Urwah-i dagokionez, jendea zaldiz tawafa egiten ikusten bazuen, zorrotz debekatzen zien. Orduan, gaixotasunaren aitzakiak jartzen zituzten lotsagatik». Orduan [Urwah-ek] esan zigun: «Engainatuak eta galduak izan dira».